7 Ekim 2023 tarihinde Hamas tarafından İsrail işgaline karşı başlatılan “Aksa Tufanı” operasyonunun uluslararası gündemde yer almasıyla birlikte, İsrail’in bölgedeki ihlalleri sorgulanmaya başlanmıştır. Ancak yaşanan katliamları yalnızca İsrail-Filistin çatışması üzerinden değerlendirmek eksik bir yaklaşım olacaktır; bu bağlamda İsrail içindeki iç dinamiklere, özellikle de ülkenin sosyal ve askeri politikalarında kritik rol oynayan Dürzi toplumuna odaklanmak gerekmektedir. Bu çalışma, İsrail vatandaşı olan Dürzilerin askeri ve sosyal durumlarını, ordu içindeki statüleri ve karşılaştıkları hak ihlalleri ekseninde ele almaktadır. İsrail, kuruluşundan itibaren benimsediği etnik temelli ulus-devlet anlayışını, 2018 tarihli “Yahudi Ulus Devleti Yasası” ile anayasal bir çerçeveye oturtmuştur. Bu yasa, devlete sadakat temelinde entegre olmuş Dürzilerin statüsünü zayıflatarak onları “vatansız vatandaş” kimliğine sürüklemiştir. Siyonist zihniyet, bir sömürge mekanizması olarak Dürzi tarihini yeniden kurgulamış, topluluğu Yahudilikle bağlantılandırarak diğer Araplardan ayrıştırmayı hedeflemiştir. Özellikle İsrail ordusunda (IDF) görev alan Dürzi askerler, Batı Şeria ve Gazze’deki ev baskınlarında, kontrol noktalarındaki sert uygulamalarda ve hapishanelerdeki Filistinli tutuklulara yönelik baskı süreçlerinde görevlendirilerek Siyonist politikalara hizmet etmek zorunda bırakılmıştır. Bu strateji, İsrail’in Dürziler ile Filistinliler arasında bilinçli bir uçurum ve düşmanlık yaratma politikasının somut bir göstergesidir. Çalışma, İsrail’in “sadık azınlık” söyleminin Dürzi toplumuna eşit yurttaşlık hakları sağlamadığını; aksine demokrasi ile etno-milliyetçi yapı arasındaki gerilimin kurbanı olduklarını ortaya koymaktadır. Yerel kalkınma, bütçe dağılımı ve imar sorunları gibi yapısal eşitsizlikler, uzun vadede “Dürzilerin İsrailleştirilmesi” projesinin geçerliliğini yitirmesine neden olmaktadır. Nitekim Dürzilerin devletle kurdukları tarihsel sadakatin yanında, giderek daha güçlü dile getirilen eşitlik ve tanınma talepleri arasında sıkışmış çok katmanlı bir toplumsal konumda durdukları görülmektedir. Sonuç olarak bu araştırma, İsrail’in “kimliksizleştirme” politikasıyla karşı karşıya kalan Dürzilerin, hem devletin güvenlik politikalarındaki araçsallaştırılmış rollerini hem de yaşadıkları aidiyet krizini ve iki devletli çözüm arayışlarını detaylandıracaktır.
Following the placement of Operation "Al-Aqsa Flood," launched by Hamas against the Israeli occupation on October 7, 2023, on the international agenda, Israel’s violations in the region have come under scrutiny. However, evaluating the ensuing massacres solely through the lens of the Israeli-Palestinian conflict reveals an incomplete approach; in this context, it is necessary to focus on internal dynamics within Israel, particularly the Druze community, which plays a critical role in the country's social and military policies. This study examines the military and social status of Druze citizens of Israel, focusing on their standing within the army and the rights violations they encounter. Israel has codified its ethnic-based nation-state concept, adopted since its foundation, into a constitutional framework via the 2018 "Jewish Nation-State Law." This legislation has undermined the status of the Druze, who were integrated based on loyalty to the state, thereby relegating them to the identity of "stateless citizens." The Zionist mentality has reconstructed Druze history as a colonial mechanism, aiming to dissociate the community from other Arabs by forging a connection with Judaism. Specifically, Druze soldiers serving in the Israel Defense Forces (IDF) have been compelled to serve Zionist policies by being deployed for home raids in the West Bank and Gaza, harsh enforcement at checkpoints, and oppressive measures against Palestinian detainees in prisons. This strategy serves as a concrete manifestation of Israel's policy to intentionally create a rift and hostility between the Druze and Palestinians. The study reveals that Israel's "loyal minority" discourse has not granted equal citizenship rights to the Druze community; on the contrary, they have become victims of the tension between democracy and the ethno-nationalist structure. Structural inequalities regarding local development, budget distribution, and zoning issues are causing the "Israelization of the Druze" project to lose its validity in the long run. Indeed, the Druze are situated in a multi-layered social position, caught between their historical loyalty to the state and increasingly vocal demands for equality and recognition. Ultimately, this research details the instrumentalized roles of the Druze within state security policies, their ensuing identity crisis, and their pursuit of a two-state solution in the face of Israel's policy of "de-identification”.