1683-1718 yılları arasında meydana gelen savaşlar ve devamında ortaya çıkan gelişmeler, imparatorluğun genelinde olduğu gibi, Anadolu şehirlerinde de sosyal ve ekonomik açıdan bir çöküntüye neden oldu. İkinci Viyana Kuşatması ve sonrasında yapılan savaşlar sırasında taşrada bulunan idarecilerin büyük çoğunluğunun sefere gitmiş olmasına bağlı olarak farklı kişi ve zümrelere mensup eşkıyalar, Anadolu’nun birçok bölgesinde sosyal düzeni bozan eşkıyalık olaylarına kalkıştılar. Nitekim Osmanlı taşrasında başlayan bu düzensiz ortam, şehirlerde ve kırsal kesimlerde nüfus hareketliliğinin yaşanmasına yol açtı.Erken modern dönemde, şehirlerin özellikleri merkez-taşra ilişkilerini şekillendirmiştir. Bu bağlamda, Osmanlı Devleti açısından kırılma ve değişim dönemi olarak ifade edilen XVIII. yüzyılın ve bu yüzyıla tesir eden 1683-1718 yılları arasındaki olayların Anadolu şehirleri özelinde değerlendirilmesi oldukça önemlidir. Bu nedenle çalışmada, 1683-1718 yılları arasında idarî, askerî, iktisadî ve sosyal alanlarda ortaya çıkan olayların sebep olduğu eşkıyalık hareketleri, Manisa Sancağı örneğinde incelenmiştir.