Aim: Attention-Deficit/Hyperactivity Disorder (ADHD) affects not only children’s mental health but also their parents’ psychological well-being. This study examined the impact of ADHD treatment on children’s symptoms and the quality of life (QoL) of their caregivers.Materials and Methods: The study involved 100 children aged 6 to 17 who were newly diagnosed with ADHD and starting treatment, along with their 100 primary caregivers. Children were evaluated usingthe Conners’ Parent Rating Scale–Revised: Long Form (CPRS-RL), while caregivers were assessed with the Short-Form 36 (SF-36) Scale, Hamilton Anxiety (HAM-A), and Depression (HAM-D) Scales. Mental status examinations and assessments were conducted at treatment initiation and repeated after three months.Results: A statistically significant reduction was observed in CPRS-RL scores after three months of treatment (z = -8.385, p < 0.001). No significant difference was found in symptom reduction between those receiving stimulant versus non-stimulant medications (p = 0.541). Caregivers showed statistically significant improvements in all SF-36 subdomains after three months (p <0.001). When SF-36 score changes were compared according to the ADHD subtype of the children, significant differences remained between the inattentive and hyperactive (p < 0.001), and inattentive and combined type groups (p < 0.017), while no significant difference was observed between the hyperactive and combined type groups (p > 0.017). No significant changes were found in caregivers’ HAM-A or HAM-D scores over the three months (p = 0.211 and p = 0.562, respectively).Conclusions: ADHD treatment—regardless of medication type—significantly reduces children’s symptom severity and improves caregivers’ QoL. Although anxiety and depression levels in caregivers remained unchanged, QoL improvements are likely due to symptom relief in children. Therefore, the early diagnosis of ADHD and the initiation of treatment as soon as possible are critically important for both reducing the symptoms in children and improving the QoL of their parents.
Amaç: Dikkat Eksikliği/Hiperaktivite Bozukluğu (DEHB) sadece çocuklarda mental sorunlara yol açmakla kalmaz, aynı zamanda ebeveynleri de psikolojik olarak olumsuz etkileyebilir. Bu çalışmanın amacı, DEHB tedavisinin çocukların semptomları ve ebeveynlerinin yaşam kalitesi üzerindeki etkisini incelemektir.Gereç ve Yöntemler: Çalışmaya, 6-17 yaş aralığında DEHB tanısı almış ve ilk kez tedavi başlanan 100 çocuk ile onlara bakım veren 100 ebeveyni dahil edilmiştir. Çocuklara Conners Ebeveyn Değerlendirme Ölçeği Uzun Formu (CEDÖ-Y); bakım verenlere ise Yaşam Kalitesi Ölçeği (SF-36), Hamilton Anksiyete Derecelendirme Ölçeği (HAM-A) ve Hamilton Depresyon Derecelendirme Ölçeği (HAM-D) uygulanmıştır. Ruhsal durum muayenesi ve ölçekler, DEHB tedavisinin başlangıcında ve üç ay sonrasında çocuklara ve ebeveynlere tekrarlanmıştır.Bulgular: Üç aylık tedavi sonrasında çocukların CEDÖ-Y puanlarında istatistiksel olarak anlamlı bir düşüş gözlemlendi (z=-8.385, p<0.001). Uyarıcı veya uyarıcı olmayan ilaç alan gruplar arasında, CEDÖ-Y puanlarındaki değişim açısından fark bulunmadı (p=0.541). Bakım verenlerin SF-36 Yaşam Kalitesi ölçeğinin tüm alt alanlarında üç ay sonrasında anlamlı bir iyileşme gözlemlendi (p<0.001). Bakımverenlerin 3 aylık süredeki SF-36 puanlarının farkları çocukların DEHB tipine göre karşılaştırıldığında, dikkat eksikliği ile hiperaktivite (p < 0.001), dikkat eksikliği ile kombine tip (p <0.017) arasında istatistiksel anlamlılığını korurken, hiperaktivite ile kombine tip grupları arasında anlamlı fark saptanmadı (p>0.017). Bakım verenlerin HAM-A ve HAM-D ölçek puanlarında üç aylık süre boyunca anlamlı bir değişiklik tespit edilmedi (p=0.211, p=0.562, sırasıyla).Sonuçlar: DEHB’li çocukların uyarıcı veya uyarıcı olmayan ilaçlarla tedavisi, çocukların semptomlarında iyileşmenin yanı sıra ebeveynlerin yaşam kalitesinde de anlamlı bir artış sağlamıştır. Ebeveynlerin depresyon ve anksiyete skorlarında belirgin bir değişiklik olmamasına rağmen yaşam kalitesinin iyileşmesi, çocukların DEHB tedavisinin etkisine bağlanmıştır. Bu nedenle, DEHB’nin erken teşhisi ve mümkün olan en kısa sürede tedaviye başlanması, hem çocukların semptomlarını azaltmak hem de ebeveynlerin yaşam kalitesini artırmak açısından kritik öneme sahiptir.