Amaç: Araştırmanın amacı, ebelik ve hemşirelik öğrencilerinin klinik uygulamalar ve okul–hastane işbirliğine ilişkin görüşlerini belirlemektir.
Metod: Tanımlayıcı ve kesitsel nitelikteki çalışmanın evrenini, Sağlık Bilimleri Fakültesi’nde öğrenim gören ebelik ve hemşirelik bölümlerinin 3.ve 4. sınıf öğrencileri oluşturmuştur (N=277). Örneklem seçimine gidilmemiş, çalışmaya katılmayı kabul eden toplam 267 (Hemşirelik=149, Ebelik=118) öğrenciye ulaşılmıştır. Veriler araştırmacılar tarafından geliştirilen soru formu kullanılarak toplanmış ve sayı, yüzdelikler ve ki-kare önemlilik testi kullanılarak değerlendirilmiştir ( % 95 güven aralığı, önem düzeyi p<0,05).
Bulgular: Öğrencilerin %50.9’u klinikteki ekibin kendilerini benimsemediğini, %44.6’sının ekip ile iletişim kuramadıklarını ve %62.2’sinin ise oluşan olumsuz durumlardan etkilendiğini ifade etmişlerdir. Hemşirelik bölümü öğrencilerinin (%56.4), ebelik bölümü öğrencilerine oranla daha fazla benimsendiklerini ifade ettikleri belirlenmiştir (X2=7.213, p=0.007) (p<0.05) Çalışmada öğrenciler okul-hastane işbirliği ile yapılan klinik uygulamaların el becerilerini arttırdığını (%89.5), mesleğe olan sevgilerini arttırdığını (%63.7) belirtirken, büyük bir kısmı vaka sayısının yetersiz (%76) olduğunu, uygulama alanlarının gereksinime cevap vermediğini (%85) belirtmiştir.
Sonuç : Sonuç olarak, öğrencilerin teorik eğitimin her iki tarafta yeterli olması gerektiğini, uygulama alanında desteklenmeleri gerektiğini ve uygulama alanına ulaşılabilirliğin kolay olması gerektiğini düşündükleri saptanmıştır. Bu doğrultuda okul-hastane işbirliğini güçlendirecek parametrelerle ilgili daha derinlemesine araştırmalara ihtiyaç vardır.
Ebelik öğrencisi Hemşirelik öğrencisi okul-hastane işbirliği klinik uygulamalar
Aim:: This study aims to determine the opinions of midwifery and nursing students on clinical practices and school-hospital collaboration.
Materials and Method: The universe of this descriptive and cross-sectional study was made up of 3rd and 4th grade midwifery and nursing students from Health Sciences Faculty (N=277). No sampling process was employed; instead, a total of 267 students (nursing=149, midwifery=118) accepting to participate in the study were involved. The data were collected through a questionnaire form developed by the researchers and evaluated medium using number, percentages, and chi-square significance test (95 % confidence interval, p<0.05 significance level).
Results: It was determined that 50.9 % of the students stated the team in the clinic did not welcome them, 44.6 % said they could not communicate with the team, and that 62.2 % reported they were affected by the arising negative atmosphere. Nursing students were found to state that they received (56.4 %) more positive responses in comparison to midwifery students (X2=7.213, p=0.007) (p<0.05). While the students in the study reported the school-hospital collaboration and clinical practices improved their hand-skills (89.5 %) and increased their passion for the profession (63.7 %), majority stated that the number of cases was unsatisfactory (76 %), and that the application areas did not meet the needs (85 %).
Conclusion: In conclusion, the students were determined to think that theoretical education should be satisfactory at both sides, they should be supported in application areas, and that accessibility of the application area should be easy. In line with the findings of the study, there is a need for further research into the parameters that will strengthen school-hospital collaboration.
midwifery student nursing student school-hospital collaboration clinical practices
Konular | Sağlık Kurumları Yönetimi |
---|---|
Bölüm | Orjinal Çalışma |
Yazarlar | |
Yayımlanma Tarihi | 1 Aralık 2017 |
Kabul Tarihi | 20 Mayıs 2017 |
Yayımlandığı Sayı | Yıl 2017 Cilt: 7 Sayı: 4 |