Restorasyon inşaatları, kültürel mirasın korunması ve gelecek kuşaklara aktarılması açısından büyük önem taşımaktadır. Ancak bu projeler, modern inşaat projelerine kıyasla daha karmaşık ve belirsizlikleri yüksek süreçlerdir. Bu nedenle proje yönetimi, restorasyon uygulamalarında zaman, maliyet, kalite ve risk unsurlarının bir arada ele alınmasını zorunlu kılmaktadır. Bu çalışmada restorasyon projelerinde kullanılan proje yönetim yöntemleri detaylı olarak incelenmiştir. Zaman yönetiminde Gantt diyagramları ve Kritik Yol Yöntemi (CPM); maliyet yönetiminde birim fiyat yöntemi ve anahtar teslimi modeller; kalite yönetiminde ISO standartları ve mesleki yeterlilik belgeleri; risk yönetiminde ise CBS tabanlı analizler ve AFAD-RED yazılımı gibi araçların uygulama örnekleriyle birlikte etkileri değerlendirilmiştir. Analizler göstermektedir ki, restorasyon projelerinde başarı, yalnızca teknik çözümlerle değil; aynı zamanda disiplinler arası iş birliği, afet risk azaltma planlarının entegrasyonu ve sürdürülebilirlik odaklı yaklaşımlarla mümkündür. Bu bağlamda, Türkiye’de restorasyon projelerinin TARAP ve İRAP gibi ulusal stratejilerle uyumlu yürütülmesi, hem kültürel mirasın korunmasına hem de afetlere dirençli kentlerin inşasına katkı sağlayacaktır.
Restoration construction projects are of great importance for the preservation of cultural heritage and its transfer to future generations. However, these projects are more complex and carry higher uncertainty than modern construction projects. Therefore, project management requires the integrated consideration of time, cost, quality, and risk in restoration practices. This study examines in detail the project management methods used in restoration projects. The effects of tools such as Gantt charts and the Critical Path Method (CPM) in time management; the unit price method and turnkey models in cost management; ISO standards and professional qualification certificates in quality management; and GIS-based analysis and AFAD-RED software in risk management are evaluated, along with practical examples. The analyses demonstrate that success in restoration projects is possible not only with technical solutions but also with interdisciplinary collaboration, the integration of disaster risk reduction plans, and sustainability-oriented approaches. In this context, implementing restoration projects in Turkey in line with national strategies such as TARAP and IRAP will contribute both to the preservation of cultural heritage and the construction of disaster-resilient cities.