jtas

İstanbul Ticaret Üniversitesi Teknoloji ve Uygulamalı Bilimler Dergisi

2645-8969

Istanbul Ticaret University

Architecture

Mimarlık

KONUTLARDA KİŞİSELLEŞTİRMELER VE YERE BAĞLILIK DUYGUSUNUN GELİŞİMİ

PERSONALIZATION IN HOUSES AND THE DEVELOPMENT OF PLACE ATTACHMENT

Babacan

Tuğçe

İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK FAKÜLTESİ Kısar Koramaz

Elif

İSTANBUL TEKNİK ÜNİVERSİTESİ, MİMARLIK FAKÜLTESİ, PEYZAJ MİMARLIĞI BÖLÜMÜ

08 31 2021

4 1 47 56 01 22 2021 01 26 2021

2018

Istanbul Commerce University Journal of Tecnologies and Applied Sciences

Mekana-bağlılık, mekanın kullanıcısı ile çevre arasında oluşan bir tür bağdır. Bu bağ pek çok değişkene bağlıdır. Bu çalışmada kullanıcının mekana-bağlanma sürecinde, mülkiyet durumunun kullanıcıların kimliğini mekana yansıtabilmesine etkisi üzerinde durulmuştur. Özellikle günümüzde toplu-konutlardaki tek tip planların standart kulllanıcı için tasarlanıyor oluşu kullanıcının kimliğini mekana kullanım ve tasarım açısından yansıtabilmesini etkilemektedir. Özellikle de mülkiyet durumu kullanıcının kendisi için gerekli değişiklikleri yapabilmesini etkileyebilmektedir. Bu etkiler İstanbul Sancaktepe’de bulunan 4 farklı toplu konut alanında yapılan anket çalışması ile araştırılarak kullanıcıların yaptığı kişiselleştirmeler ve evlerine-bağlılığına olan etkilerine yönelik sonuçlara ulaşılmıştır.

Place attachment is a kind of link between the user of the space and the environment. This bond depends on many variables. In this study, the effect of the ownership status on the users 'ability to reflect their identity to the space is emphasized in the process of the users' connection to the space. Especially, the fact that the single-type plans in housing estates are designed for the standard user affects the ability of the user to reflect their identity to the space in terms of use and design. In particular, the ownership status can affect the user's ability to make the necessary changes for them. These effects were investigated with the survey study conducted in 4 different housing estates in Sancaktepe, Istanbul, and results were obtained regarding the effects of users' personalizations and their attachments to their homes.

mülkiyet yere bağlılık yer kimliği kişiselleştirme

ownership place attachment place identity personalization

Abu-Ghazzeh, T. (2000). Environmental Messages in Multiple-family Housing: Territory and personalization. Landscape Research, 25:1, 97-115. doi:10.1080/014263900113190

Akalın, A., Yıldırım, K., Wilson, C., & Kiliçoğlu, Ö. (2009). Architecture and engineering students' evaluations of house façades: Preference, complexity and impressiveness. Journal of Environmental Psychology. 29. , 124-132.

Ayalp, N. (2012). Cultural Identity and Place Identity in House Environment: Traditional Turkish House Interiors. TOBB ETU University, 64-69.

Bachelard, G. (1957). Mekânın Poetikası. İthaki Yayınları.

Fernandez, K. (2007). Personalising the home. ANZMAC. New Zealand, 2255-2261.

Göregenli, M. (2010). Çevre Psikolojisi -İnsan Mekân İlişkileri (4 b.). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.

Hayward, D. G. (1974). Psychological Factors in the Use of Light and Lighting in Buildings. J. Lang içinde, Designing for Human Behavior: Architecture and the Behavioral Sciences. Hutchinson & Ross Inc.

Kopec, D. (2006). Environmental Psychology for Design. New York: Fairchild Books.

Lewicka, M. (2011). Place Attachment. Journal of Environmental Psychology, 31, 207-230.

Mahmoud, H.-T. H. (2017). Interior Architectural Elements that Affect Human Psychology and Behavior. The International Conference : Cities' Identity Through Architecture and Arts (CITAA), (s. 1-10). doi:10.21625/archive.v1i1.112

Omar, E. O., Endut, E., & Saruwono, M. (2012). Personalisation of the Home. Procedia - Social and Behavioral Sciences 49, 328-340.

Proshansky, H. M. (1978). The City and Self Identity. Environment and Behavior, 147-169.

Qazimi, S. (2014). Sense of Place and Place Identity. European Journal of Social Sciences Education and Research 1(1):306, 306-311.

Sağ, M. (2012). Bir Sembol Olarak "Kilim". Arış Dergisi, 116-121. doi:10.34242/akmbaris.2019.42

Scannell, L., & Gifford, R. (2014). The Psychology of Place Attachment. R. Gifford, & R. Gifford (Dü.) içinde, Environmental Psychology: Principles and Practice (s. 272-300). Optimal Books.

Scannell, L., & Gifford, R. (2017). The experienced psychological benefits of place attachment. 51.

Seamon, D. (1979). A Geography of the Lifeworld : Movement, Rest and Encounter. Croom Helm London.

Seamon, D. (2014). Place Attachment and Phenomenology: The Synergistic Dynamism of Place. Lynne C. Manzo & Patrick Devine-Wright, eds., Place Attachment: Advances in Theory, Methods, and Applications, 11-22.

Tapie, G. (2014). Çağdaş Yaşamortamın Sosyolojisi (1 b.). Janus Yayıncılık.

Taşçıoğlu, M. (2013). Bir Görsel İletişi Platformu olarak Mekân. YEM Yayın.

Tognoli, J. (1987). Residential Environments. D. Stokols, & I. Altman içinde, Handbook of Environmental Psychology (Vol. 1) (s. 655-690).

Windsong, E. A. (2010). There is no place like home: Complexities in exploring home and place attachment. The Social Science Journal 47, 205-214.

Yavari, F. F., Vale, B., & Khajehzadeh, I. (2015). Guidelines for personalization opportunities in apartment housing. The 49th International Conference of the Architectural Science Association 2015, (s. 143-152). Melbourne, Australia.