This study aims to investigate the integration of artificial intelligence (AI)–assisted generative design tools and three-dimensional concrete printing (3DCP) technologies into architecture, as well as the potential of an emerging architectural paradigm. The traditional design process is evolving from intuitive, human-centered approaches toward command-based algorithmic guidance and automation-driven production models. In this context, forms generated by AI can be directly materialized through 3DCP technologies, enabling an integrated workflow that extends from data-driven design to fabrication. The study seeks to reveal how architecture is being redefined in the digital design era and how the convergence of AI and 3D printing contributes to the formation of a new architectural intelligence. For this purpose, following an extensive literature review, a parametric, scenario-based computational model was developed using the Python programming language based on fundamental AI principles. Under technical and environmental constraints, the proposed model generated 156 base scenarios; when personalized user requirements were incorporated, the number of scenarios increased to 572, demonstrating the potential of this integrated approach. Rather than presenting a full-scale built prototype, this study focuses on the conceptual and computational modeling of technically feasible architectural scenarios. The analysis is conducted through a Python-based scenario-generation model using technical, environmental, and user-related parameters derived from the literature. Beyond a purely technical innovation, the process is critically examined through concepts such as creative agency, authorship, ethics, knowledge production, and architectural education.
Bu çalışma, yapay zekâ (YZ) destekli üretici tasarım araçları ile üç boyutlu beton baskı (3DCP) teknolojilerinin mimarlığa entegrasyonunu ve yenilikçi bir mimari paradigmanın potansiyelini incelemeyi amaçlamaktadır. Geleneksel tasarım süreci; sezgisel, insan odaklı yaklaşımlardan uzaklaşarak komut temelli algoritmik yönlendirmeler ve otomasyona dayalı üretim modellerine evrilmektedir. Bu bağlamda, YZ tarafından üretilen formlar 3DCP teknolojileriyle doğrudan yapılara dönüştürülerek; veri odaklı tasarımdan üretime uzanan bütünleşik bir iş akışı mümkün hâle gelmektedir. Çalışma, dijital tasarım çağında mimarlığın yeniden tanımlanışını ve YZ ile 3B baskının birlikte nasıl yeni bir mimari zekâ oluşturduğunu ortaya koymayı hedeflemektedir. Bu amaçla, literatür taramalarının ardından; YZ temel prensipleri kullanılarak Python programlama dili ile parametrik bir senaryo tabanlı hesaplamalı model geliştirilmiştir. Geliştirilen model, teknik ve çevresel kısıtlar altında 156 temel senaryo üretmiş ve kişiselleştirilmiş kullanıcı gereksinimleri eklendiğinde senaryo sayısını 572'ye çıkararak, entegrasyonun potansiyelini göstermiştir. Bu çalışma, gerçek ölçekte uygulanmış bir prototip sunmaktan ziyade, üretilebilir mimari senaryoların kavramsal ve hesaplamalı olarak modellenmesine odaklanmaktadır. Araştırmada, literatürden türetilen teknik, çevresel ve kullanıcıya bağlı parametreler, Python tabanlı senaryo üretimine dayalı bir hesaplamalı model aracılığıyla analiz edilmiştir. Süreç yalnızca teknik bir yenilik değil; yaratıcı özne, müelliflik, etik, bilgi üretimi ve mimarlık eğitimi gibi kavramlar üzerinden eleştirel bir bakışla değerlendirilmektedir.