Aim: This study aims to examine, through a retrospective secondary data approach, the relationship between changes in health expenditures in Türkiye between 2017 and 2023 and key health tourism indicators. Methods: Secondary data were retrospectively analyzed to examine trends in health expenditures, health tourist numbers, and health tourism revenues. Pearson and multiple correlation analyses were used to assess relationships between health tourism indicators and selected macroeconomic variables. Results: Total and per capita health expenditures, as well as health tourist numbers and health tourism revenues, showed a clear upward trend over the study period. Strong and statistically significant correlations were found between health expenditures and health tourism revenues, between health expenditures and health tourist numbers (r = .896), and between health tourist numbers and health tourism revenues (r = .905). Health tourism was strongly integrated with overall service exports (r > .90) and demonstrated greater resilience than general tourism during the COVID-19 period, as revenues declined less sharply in 2020. Conclusion: These results indicate that investments in health infrastructure enhance service quality and strengthen Türkiye’s international competitiveness in health tourism. The study highlights that increasing health expenditures strategically support both national healthcare capacity and the economic potential of the health tourism sector.
Amaç: Bu çalışmanın amacı, 2017–2023 döneminde Türkiye’de sağlık harcamalarındaki değişim ile temel sağlık turizmi göstergeleri arasındaki ilişkinin, retrospektif ikincil veri yaklaşımıyla incelenmesidir. Yöntem: Çalışmada, sağlık harcamaları, sağlık turisti sayıları ve sağlık turizmi gelirlerindeki eğilimleri ortaya koymak amacıyla ikincil veriler retrospektif olarak analiz edilmiştir. Sağlık turizmi göstergeleri ile seçilmiş makroekonomik değişkenler arasındaki ilişkilerin değerlendirilmesinde Pearson korelasyon analizi kullanılmıştır. Bulgular: Toplam ve kişi başına sağlık harcamalarının yanı sıra sağlık turisti sayıları ve sağlık turizmi gelirlerinin belirgin bir artış eğilimi gösterdiği saptanmıştır. Sağlık harcamaları ile sağlık turizmi gelirleri arasında, sağlık harcamaları ile sağlık turisti sayıları arasında (r = 0,896) ve sağlık turisti sayıları ile sağlık turizmi gelirleri arasında (r = 0,905) güçlü ve istatistiksel olarak anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Ayrıca sağlık turizminin, toplam hizmet ihracatı ile güçlü bir bütünleşme sergilediği (r > 0,90) ve COVID-19 döneminde, 2020 yılında gelirlerde daha sınırlı bir düşüş yaşanması nedeniyle genel turizme kıyasla daha dirençli bir yapı ortaya koyduğu belirlenmiştir. Sonuç: Elde edilen bulgular, Türkiye’nin sağlık turizmi alanındaki uluslararası rekabet gücünü güçlendirdiğini göstermektedir. Bununla birlikte, sağlık harcamalarındaki artışın yalnızca ulusal sağlık hizmeti kapasitesini değil, aynı zamanda sağlık turizmi sektörünün ekonomik potansiyelini de stratejik biçimde desteklediği ortaya konulmuştur.