Bu makale, Doğu Akdeniz’deki enerji iş birlikleri ve çatışmalarının, bölgesel ve küresel enerji güvenliği ile jeopolitik dengeler üzerindeki etkilerine ve Türkiye’nin bölgedeki enerji stratejisine odaklanmaktadır. Araştırma, nitel araştırma metodu çerçevesinde durum çalışması ve doküman analizi yöntemlerine dayanmaktadır. Bölgede keşfedilen doğal gaz rezervleri, Doğu Akdeniz’i yalnızca enerji arzı açısından değil, aynı zamanda jeopolitik ve ekonomik çıkarların kesişim noktası haline getirmiştir. Bu durum, bölge ülkeleri arasında stratejik iş birliklerinin artmasına ve rekabetin daha da derinleşmesine yol açmıştır. Enerji kaynaklarının üretimi, taşınması ve ticaretine yönelik artan ihtiyaç, devletlerarası ilişkilerde enerji diplomasisinin belirleyici rolünü pekiştirmektedir. Enerji kaynaklarının yönetimi, iletimi ve paylaşımı etrafında şekillenen uluslararası ilişkiler, bölge ülkeleri arasında hem iş birliği olanakları hem de çatışma riskleri doğurmaktadır. Çalışma, enerji güvenliğinin sürdürülebilirliği için bölgesel gerilimlerin uluslararası hukuk çerçevesinde çözüme kavuşturulması gerektiğini vurgulamakta; geliştirilecek çok taraflı politik ve ekonomik iş birliklerinin, bölgedeki istikrara ve enerji kaynaklarının barışçıl kullanımına katkı sunacağını ileri sürmektedir.
This article focuses on the energy cooperation and conflicts in the Eastern Mediterranean and their implications for regional and global energy security as well as geopolitical balances, with particular emphasis on Türkiye’s energy strategy in the region. The research is based on a qualitative methodology, employing case study and document analysis methods. The discovery of natural gas reserves in the region has transformed the Eastern Mediterranean into not only a critical source of energy supply but also a focal point where geopolitical and economic interests intersect. This development has led to both strategic alliances and escalating rivalries among the regional states. The growing need for the production, transportation, and trade of energy resources has reinforced the decisive role of energy diplomacy in inter-state relations. The international relations shaped around the management, transmission, and distribution of energy resources have given rise to both opportunities for cooperation and risks of conflict among regional countries. The study emphasizes the necessity of resolving regional tensions within the framework of international law in order to ensure the sustainability of energy security. It argues that the development of multilateral political and economic collaborations would contribute to regional stability and the peaceful utilization of energy resources.