Although studies on women and religion in Turkey have increased, no comparative analysis exists that examines how Islam approaches women and gender through universalist and historicalist readings of the Quran. This study addresses that gap through content analysis of four key works on “Islam and Women” by Mustafa Öztürk, Amine Wadud-Muhsin, Bayraktar Bayraklı, and Caner & Feryal Taslaman. The findings show that while universalist and historicalist views often align on issues such as creation, marriage, and divorce, they diverge significantly on topics like child marriage, inheritance, testimony, and gender-based violence. Interestingly, on polygamy, the two perspectives at times seem to switch positions or converge in unexpected ways. Despite shared foundational beliefs, these approaches differ in applying scriptural principles to social and gender contexts. In some cases, their interpretations are far apart; in others, they yield similar conclusions or even mirror each other’s stances. These variations stem largely from methodological differences in how each approach engages with the text and contemporary issues. Overall, historicalism tends to adopt a more realist and ontological stance, whereas universalism leans toward idealism and epistemology. The analysis also reveals that neither perspective is monolithic. Historicalists can be further categorized into realist and idealist strands, while universalists can be seen as absolute and critical.
Türkiye’de kadın ve din üzerine yapılan çalışmalar son derece artmış olsa da Kur’an’a evrenselci ve tarihselci yaklaşımlar çerçevesinde İslam’ın kadın ve toplumsal cinsiyet konularına nasıl yaklaştığını karşılaştırmalı olarak ele alan bir analiz bulunmamaktadır. Bu çalışma, bu boşluğu gidermek amacıyla Mustafa Öztürk, Amine Wadud-Muhsin, Bayraktar Bayraklı ile Caner ve Feryal Taslaman’a ait “İslam ve Kadın” temalı dört eserin içerik analizine dayanmaktadır. Bulgular, evrenselci ve tarihselci yaklaşımların yaratılış, evlilik ve boşanma gibi konularda genellikle örtüştüğünü; çocuk evliliği, miras, şahitlik ve kadına yönelik şiddet gibi konularda ise önemli farklılıklar gösterdiğini ortaya koymaktadır. Çok eşlilik konusunda ise iki yaklaşımın kimi zaman yer değiştirdiği, kimi zaman da beklenmedik biçimde yakınlaştığı görülmektedir. Bu yaklaşımlar kutsal metnin temel ilkelerinde örtüşse de bu ilkelerin toplumsal ve toplumsal cinsiyet bağlamında uygulanışında ayrışmaktadır. Bazı durumlarda oldukça farklı yorumlara ulaşırken, bazen benzer sonuçlar çıkarabilmekte ya da birbirine yaklaşan tutumlar sergileyebilmektedirler. Bu farklılıklar esasen metne ve güncel meselelere yaklaşımdaki yöntemsel ayrımlardan kaynaklanmaktadır. Genel olarak tarihselcilik daha gerçekçi ve ontolojik bir yönelim sergilerken, evrenselcilik daha idealist ve epistemolojik bir duruşa sahiptir. Ayrıca, her iki yaklaşımın da tekil ve bütüncül olmadığı, kendi içlerinde çeşitlilik barındırdığı görülmektedir. Tarihselciler “realist” ve “idealist”, evrenselciler ise “mutlakçı” ve “eleştirel” olarak sınıflandırılabilir.