One of the processes of communication that takes shape in different fields and around changing objectives intersects with the political institution. A large portion of the information conveyed through mass media that shapes public opinion consists of political messages. Political actors use the media to influence the political preferences, attitudes, and behaviors of the electorate in line with their own ideologies. Individuals who form public opinion, on the other hand, take part in the media in order to both shape their preferences and influence decision-making mechanisms. All messages, written, verbal, and symbolic, exposed to during this process constitute political propaganda. Although traditional mass media such as television, newspapers, and radio still remain indispensable channels for political propaganda, developments in communication technologies and the internet have led to a radical change in political propaganda, as in many other fields. The existence of social media in particular and the increase in the number of users of these networks have not left political propaganda indifferent to the trend towards digitalization. While this stage serves democratic pluralism with the multiplicity of voices it creates, it also; The almost complete elimination of time, space, and cost constraints thanks to the opportunities provided by communication technologies confronts the masses with new manipulation techniques and disinformation. This study examines the digital age, where people are connected to each other through networks created by social media, around the concepts of political communication and political propaganda, and aims to provoke reflection on the possibilities and potential problems.
İletişimin farklı alanlarda, değişen amaçlar etrafında biçimlenen süreçlerinden biri de siyaset kurumuyla kesişmektedir. Kamuoyunu oluşturan ve kitle iletişim araçlarından iletilen enformasyonun büyük bölümü siyasi mesajlardan oluşmaktadır. Siyasi aktörler seçmen kitlenin siyasi tercihlerini, tutum ve davranışlarını kendi ideolojileri doğrultusunda etkileyebilmek için medyayı kullanırlar. Kamuoyunu oluşturan bireyler ise hem tercihlerine yön verebilmek hem de karar alma mekanizmalarına etkide bulunabilmek maksadıyla medyada yer alırlar. Bu süreçte maruz kalınan yazılı, sözlü, sembolik tüm mesajlar siyasal propagandayı oluşturur. Televizyon, gazete, radyo gibi geleneksel kitle iletişim araçları siyasal propaganda için hâlâ vazgeçilmez kanallar olarak varlığını sürdürse de iletişim teknolojilerindeki gelişmeler ve internet birçok alanda olduğu gibi siyasal propaganda konusunda da köklü bir değişikliğe yol açmıştır. Özellikle sosyal medyanın varlığı ve bu ağların kullanıcı sayısındaki artış siyasal propagandayı dijitalleşme eğilimine kayıtsız bırakmamıştır. Gelinen bu aşama yarattığı çok seslilikle demokratik çoğulculuğa hizmet etmekle birlikte; zaman, mekân ve maliyet sorunlarının iletişim teknolojilerinin sağladığı imkânlarla neredeyse bütünüyle ortadan kalkması, kitleleri yeni manipülasyon teknikleri ve bilgi kirliliği gibi sorunlarla yüzleştirmektedir. Bu çalışma, insanların birbirine sosyal medyanın oluşturduğu ağlarla bağlı olduğu dijitalleşme çağını siyasal iletişim ve siyasal propaganda kavramları etrafında ele almakta, olanaklar ve yaşanacak sorunlar üzerine düşündürmeyi amaçlamaktadır.