The aim of this study is to determine the leisure time utilization patterns of international students in their university life. At the same time, it is aimed to compare the leisure time activities they participate in Turkey and in their home countries, to measure their frequency of participation and to identify the obstacles encountered. Using a qualitative research method with a holistic single-case approach, the study collected data through semi-structured interviews with 12 participants (6 men and 6 women) aged between 18-32, whose length of stay in Turkey ranged from 1 to 11 years. Thematic analysis of the data revealed that participants engaged in physical, recreational, cultural and social activities in a variety of ways. Physical activities such as dancing and sports were seen to promote both physical health and social integration. Recreational and leisure activities such as reading and watching series enriched cultural understanding and personal development, while artistic and social activities supported creativity and community engagement. However, several barriers to leisure participation emerged, including individual challenges such as lack of motivation and psychological difficulties, especially in the early stages of cultural adaptation. Economic constraints and environmental constraints, such as lack of adequate transportation, are also barriers to participation. Language barriers also contributed to social isolation and reduced opportunities for participation. Participants suggested strategies to overcome these challenges, such as improving routines, increasing motivation and improving access to leisure opportunities. The findings underline the importance of both individual and systematic approaches to enhance international students' leisure experiences. Universities and policymakers should take measures to better support students' well-being, cultural integration and overall academic success by addressing personal and structural barriers.
Bu çalışmanın amacı, uluslararası öğrencilerin üniversite yaşamlarındaki boş zaman değerlendirme biçimlerini belirlemektir. Aynı zamanda Türkiye’deki ve kendi ülkelerinde katıldıkları boş zaman faaliyetlerini karşılaştırmak, katılım sıklıklarını ölçmek ve karşılaşılan engelleri tespit etmek hedeflenmiştir. Bütünsel tek durum yaklaşımıyla nitel araştırma yönteminin kullanıldığı çalışmada, Türkiye'de kalış süreleri 1 ila 11 yıl arasında olan, yaşları 18-32 arasında değişen 12 katılımcıyla (6 erkek ve 6 kadın) yarı yapılandırılmış görüşmeler yoluyla veri toplanmıştır. Verilerin tematik analizi, katılımcıların fiziksel, rekreasyonel, kültürel ve sosyal faaliyetlere çeşitli şekillerde katıldıklarını ortaya koymuştur. Dans ve spor gibi fiziksel aktivitelerin hem fiziksel sağlığı hem de sosyal entegrasyonu desteklediği görülmüştür. Okuma ve dizi izleme gibi eğlence ve dinlenme faaliyetleri kültürel anlayışı ve kişisel gelişimi zenginleştirirken, sanatsal ve sosyal faaliyetler yaratıcılığı ve toplumsal katılımı desteklemiştir. Bununla birlikte, özellikle kültürel adaptasyonun erken dönemlerinde motivasyon eksikliği ve psikolojik zorluklar gibi bireysel zorluklar da dahil olmak üzere, boş zaman katılımının önünde çeşitli engeller ortaya çıkmıştır. Ekonomik kısıtlamalar ve yeterli ulaşımın olmaması gibi çevresel kısıtlamalar da katılımı engelleyen unsurlar arasındadır. Dil engelleri de sosyal izolasyona katkıda bulunmuş ve katılım fırsatlarını azaltmıştır. Katılımcılar, bu zorlukların üstesinden gelmek için rutinleri iyileştirmek, motivasyonu artırmak ve boş zaman fırsatlarına erişimi geliştirmek gibi stratejiler önermiştir. Bulgular, uluslararası öğrencilerin boş zaman deneyimlerini geliştirmek için hem bireysel hem de sistematik yaklaşımların öneminin altını çizmektedir. Üniversiteler ve politika yapıcılar, kişisel ve yapısal engelleri ele alarak öğrencilerin refahını, kültürel entegrasyonunu ve genel akademik başarısını daha iyi desteklemek yönünde tedbirler almalıdır.