International Journal of Sport Culture and Science 2148-1148 Uluslararası Bilim Kültür ve Spor Derneği 10.14486/IJSCS258 The Effects of Physical Education and Sports on the Self-Concept of the Children with Mild Mental Disabilities Hafif Derecede Zihinsel Yetersizliği Olan Çocuklarda Beden Eğitimi ve Sporun Benlik Algısı Üzerindeki Etkisi Filazoğlu-çokluk Gülşen Kırımoğlu Hüseyin Öz Aysegul Şükran İlhan Ekrem Levent 07 23 2015 3 Special Issue 3 55 72 07 23 2015 Copyright © 2013, International Journal of Sport Culture and Science 2013 International Journal of Sport Culture and Science

The primary purpose of this study was to evaluate the effects of a 10-week research-based Special Physical Education Program (SPEP) on the self-concept levels of students with mild mental disabilities (MMR) aged between 8 and 16 from the perspectives of Special Education and Physical Education by taking their socio-demographic characteristics into consideration.The sample of the research was comprise of 145 students with MR (57 in control and 88 in experimental group) who lived in the city center of Antakya Province and within the city borders, attended to special education centers. The participants were selected by the school psychologists out of the students whose IQs ranged between 50 and 70. The research was designed in a pre test-post-test control group model. Socio demographic forms and Pierre-Harris Self-Concept Scale were used in order to collect quantitative data in the present research.The study results demonstrated that after participating SPEP, control group had improved total and sub-scale scores in Pierre-Harris Self-Concept Scale. Before SPEP, levels of anxiety among female participants were higher than their male counterparts. After a 10 week SPEP intervention, boys improved their perception of success (p<0.01), while girls increased their scores on Behavioral Adjustment(p<0.05) compare to the other gender.

Bu araştırmanın ana amacı 10 haftalık araştırma temelli Özel Beden Eğitimi Programı'nın (ÖBEP) 8-16 yaşlar arasındaki hafif derecede zihinsel yetersizliği olan çocukların benlik algısı düzeylerine olan etkisinin Özel Eğitim ve Beden Eğitimi bakış açıları ile sosyodemografik özelliklerini de dikkate alarak değerlendirmektir. Araştırmanın örneklemini, Antakya İlçe merkezi ve ilçe sınırları içerisinde yaşayan ve özel eğitim merkezlerine devam eden 145 (57'si kontrol ve 88'i deney grubunda olmak üzere) zihinsel yetersizliği olan çocuk oluşturmuştur. Katılımcılar, okul psikoloğu tarafından zeka bölümü puanları 50-70 arasında değişen öğrenciler arasından seçilmiştir. Araştırma ön-test son-test kontrol grubu modelinde desenlenmiştir. Bu araştırmada veri toplama aracı olarak Sosyo-demografik form ve Pierre-Harris Benlik Algısı Ölçeği kullanılmıştır. Araştırma sonuçları ÖBEP'na katıldıktan sonra kontrol grubunun Pierre-Harris Benlik Algısı Ölçeği'nden aldıkları aldığı toplam puanlarının ve alt-test puanlarının yükseldiğini göstermiştir. ÖBEP öncesinde kız çocukların kaygı seviyeleri, erkek çocuklara göre daha yüksek bulunmuştur. 10 haftalık ÖBEP müdahalesi sonucunda diğer cinsle karşılaştırıldığında, erkeklerin başarı algısı puanları yükselirken (p < 0.01), kızların davranışsal uyum puanları (p < 0.05) yükselmiştir

 mild mental retardation physical education self-concept hafif zihinsel yetersizlik beden eğitimi benlik-algısı Aktuğ, T. (2006). “Ergenlerde akran baskısı ve benlik saygısının incelenmesi”. Yüksek Lisans Tezi. Mersin Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Mersin. Arent, S.M.,Landers D.M., &Etnier J.L. (2000). The effects of exercise on mood in oldera dults: A meta-analytic review. Journal of Aging and Physical Activity, 8, 407-430. Aşçı, F. H. (2003). The effects of physical fitnesstraining on trait anxiety and physical selfconcept of female university students. Psychology of Sport and Exercise. 4, 255-264. Azar, D.,Ball, K., Salmon, J., &Cleland, V. (2008). The association between physical activity and depressive symptoms in young women: A review. Mental Health and Physical Activity. 1(2), 82-88. Baron, L. J. &Faubertb, C. (2005). The role of Tai Chi Chuan in reducing state anxiety and enhancing mood of children with special needs. Journal of Bodywork and Movement Therapies. 9 (2), 120-133 Bashash L, &Latifian M. (2008), Comparison of features of social problem-solving scripts across three groups: educable intellectually disabled, socially poorly adapted, and socially well-adapted students. Psychological Reports. 2008 Oct;103(2):607-618. Biçer, S.Y. (2000). “Sportif çalışmaların ve oyunların zihinsel özürlü çocuklar üzerindeki etkileri.” Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Fırat Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Elazığ. Birkeland, M. S.,Torsheim, T., Wold, B. (2009). A longitudinal study of the relationship between leisure-time physical activity and depressed mood among adolescents. Psychology of Sport and Exercise. 10 (1), 25-34. Bizman, A. & Yinon, Y. (2002). Social self-discrepancies from own and other stand points and collective self-esteem. The Journal of Social Psychology, 2004, 144(2), 101–113. Brantley,A. Huebner,E., S., Nagle, R., J. (2002). Multidimensional life satisfaction reports of adolescents with mild mental disabilities. Mental Retardation, 40 (4), 321-329. Burn, R. (1982). Self-concept development and education. New York: Holt, Rinehart and Winston. Cambra C. & Silvestre N. (2003). Students with special educational needs in the inclusive classroom: social integration and self-concept. European Journal of Special Needs Education. 18 (2), 197-208. Campbell, J.D. (1990). Self-esteem and clarity of the self-concept. Journal of Personality and Social Psychology. 59(3), Sep 1990, 538-549. Carmeli E., Tzvia Zinger-Vaknin, Mohammed Morad and Joav Merrick. (2005). Can physical training have an effect on well-being in adults with mild intellectual disability? Mechanizmof Ageing Development. 126(2), 299-304. Cosden, M., Brown, C., Eliot, K. (2002). The development of self-esteem and self-understanding in children and adults with learning disabilities. Elbaum: London Cramm, JM.,Finkenflügel, H., Kuijsten, R., vanExel., NJ. (2009). How employment support and social integration programmesareviewed by the intellectually disabled. Journal of Intellectual Disability Reserch.53(6), 512-20. Çamlıyer, H. (1995). Eğitilebilir zekâ düzeyindeki çocuklarda hareket eğitiminin algısal gelişim düzeylerine etkileri. Engellilerde Uluslararası Spor Eğitimi Sempozyumu Bildirisi. 26-28 Ekim. Antalya. Çataklı, M. (1985). “Tranliteral equivalence and eliability of the Turkish version of the piers-harris children’s self-concept scale”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Boğaziçi Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İstanbul. Damentko, M. (2005). Unified sports overview fact sheet and unified sports handbook. Birleştirilmiş Sporlar ve İçeriği. (Çev. Yılmaz,İ.).USA. Devine, M. (2004). Being a 'Doer' Instead of a 'Viewer'": The Role of Inclusive Leisure Contexts in Determining Social Acceptance for People with disability. Journal of Leisure Research. 36(2), 137 – 159. Dykens E., M., Cohen, D., J. (1996). Effects of special Olympics international on social competence in persons with mental retardation. Journal of the American Academy of Child and Adolescent Psychiatry, 35 (2), 223-229. El-Anzi, F. O. (2005). Academic achievement and its relationshipw ith anxiety, self-esteem, optimism, and pessimism in kuwait istudents. Social Behavior &Personality: An International Journal. 33(1), 95-103. Erdem, N. (2005). Kaynaştırma. Eğitim Güncesi Rehberlik Dergisi. 2, 19-21. Evans, D. (1999).Development of the self-concept in children with mental retardation: organismic and contextual factors. InJ., A., Burack, R., M., Hodapp, E., Zigler. (Eds), Handbook of Mental Retardation and Development (pp. 462-479). UK: Cambridge University Press. Frisby, C.L. &Tucker, CM. (1993). Black children's perceptions of self: Implications for Educators. The Educational Form. 57, 146-156. Gans AM, Kenny MC, Ghany DL. (2003). Comparing he self-concept of students with and without learning disabilities. Journal of Learning Disabilities. 36(3), 287-95. Göde, O. & Alkan, V. (1998). Denizli orta öğretim kurumlarındaki sporcu öğrencilerin derslerindeki ve spor yaşantılarındaki başarılarının karşılaştırılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi. 4. 14-21. Guinn B, Vincent V, Semper T, Jorgensen L. (2000). Activity involvement, goal perspective, and self-esteem among Mexican American adolescents. Research Quarterly for ExerciseandSport. 71, 308–311. Güçlü, M. Yentür, J. (2008). Milli takım düzeyindeki elit bayan sporcuların kişisel ve sosyal uyum düzeyleri ile bedenlerini algılama düzeylerinin karşılaştırılması. SPORMETRE Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi. VI (4) 183-192. Girgin, G. (1990). “Farklı Sosyo Ekonomik Kesimden 13-15 Yaş Grubu Öğrencilerde Kaygı Alanları ve Kaygı Düzeylerinin Başarıyla İlişkisi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir. Hamera, M.,Molloya, G.J., Oliveiraa, C.D., Demakakosa, P. (2009). Leisure time physical activity, risk of depressive symptoms, and inflammatory mediators: The English Longitudinal Study of Ageing. Psychoneuroendocrinology. 34 (7), 1050-1055. Hancock, D. R. (2001). Effects of test anxiety and evaluative threat on students' achievement and motivation. Journal of Educational Research. 94(5), 284 – 290. Hoare, P., Harris, M., Jackson, P., et al(1998). A community survey of children with severe intellectual disability and theirfamilies: psychological adjustment, carer distress and the effect of respite care. Journal of Intellectual Disability Research, 42, 218–227. Huitt, W. (1998). Self Concept and Self – Esteem. Educational Psychology Interactive. http: //learningdomain.com. İlhan, L. (2007). “Eğitilebilir zihinsel engelli çocuklarda beden eğitimi ve spor aktivitelerinin ruhsal uyum düzeylerine etkisi”. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara. İlhan, L. (2008). Eğitilebilir Zihinsel Engelli Çocuklarda Beden Eğitimi ve Sporun Sosyalleşme Düzeylerine Etkisi. Kastamonu Eğitim Dergisi. 16(1), 315-324. Janelle (Eds.), Handbook of sport psychology (2nd ed.,pp. 740-765). New York: John Wiley&Sons. Johnson CC. (2009). The benefits of physical activity for youth with developmental disabilities: a systematic review. Amarican Journalof Health Promotoin. 23(3), 157-67. Karakaya, I. (2005). Zihinsel engelli çocukların eğitimi. Eğitim Güncesi Rehberlik Dergisi. 4.15. Karakaya, I., Coşkun, A., Ağaoğlu, B. (2006). Yüzücülerin depresyon, benlik saygısı ve kaygı düzeylerinin değerlendirilmesi. Anatolian Journal of Psychiatry, 7, 162-166. Kelly N, &Norwich B. (2004). Pupils' perceptions of self and of labels: moderate learning difficulties in mainstream and special schools. The British Journal of Educational Psychology. 74(3), 411-435. Keskin, G. & Sezgin, B. (2009). Bir grup ergende akademik başarı durumuna etki eden etmenlerin. belirlenmesi. Fırat Sağlık Hizmetleri Dergisi. 4 (10), 3-18. Kılıç, E & Karadeniz, Ş. (2004). Cinsiyet ve Öğrenme Stilinin Gezinme Stratejisi ve Başarıya Etkisi. Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24 (3), 129-146. Korkmaz, N.H. (2007). Yaz Spor Okulları İle Çocukların Benlik Saygısı Arasındaki İlişki. Eğitim Fakültesi Dergisi XX (1), 49-65. Koster, M.,Timmerman, M. E., Nakken, H., Pijl, S.J. &Houten, E. J. (2009). Evaluating social participation of pupils with specialneeds in regular primary schools: examination of a teacher questionnaire. European Journal of Psychological Assessment. 25(4), 213-222. Krebs, P. (2005). Adapted Physical Education and Sport. Fourth Edition. (Editor: Winnick, J.). Chapter 11. Intellectual Disabilities. Human Kinetics. ISBN: 0-7360-5216-X. State University. New York. p.:140. Landers D.M.,Arent S.M. (2001). Physical activity and mentalhealth. In R.N. Singer, H.A. Hausenblas, & C.M. Lauren G. Wild., Alan J. Flisher., ArvinBhana. Carl Lombard. (2004). Associations among adolescent risk behaviours and self-esteem in six domains. Journal of Child Psychology and Psychiatry. 45/8), 1454-1467. Lindsay G., Dockrell J. (2000). The behaviourand self-esteem of children with specific speech and language difficulties. British Journal of Educational Psychology.70 (4), 583-601(19). Loland, N.W. (1998). Body image and physical activity: A survey among norwegian men and female. International Journal of Sport Psychology. 29, 339-365. MacMahon, JR, Gross RT. (1987). Physical and psychological effects of aerobic exercise in boys with learning disabilities. Journal of Developmental and Behavioral Pediatrics. 8 (5), 274-277. Maïano C, Bégarie J, Morin AJ, Ninot G. (2009) Assessment of physical self-concept in adolescents with intellectual disability: content and factor validity of the very Short Form of the Physical Self-Inventory. Journal of Autism Developmental Disorders.;39 (5), 775-787. Mazzoni, ER.,Purves, PL., Southward, J., Rhodes, RE., Temple, VA. (2009). Effect of indoor wall climbing on self-efficacy and self-perceptions of children with special needs. Adapted Physical Activity Quartely.;26 (3), 259-73. McAuley E, Blissmer B, Katula J, Duncan TE, Mihalko SL. (2000). Physical activity, self-esteem, and self-efficacy relationships in older adults: a randomized controlled trial. Ann Behav Med. 22(2):131-139. Moros, MT.,Ruidiaz, M., Caballero, A., Serrano, E., Martínez, V., Tres, A. (2010). Effects of an exercise training program on the quality of life of women with breastcancer on chemotherapy. Revista Medica de Chilie. 138(6), 715-722. Ninot,G.,Bilard,J., Delignieres, D., Sokolowski, M. ( 2000). Effects of integrated sport participation on perceived competence for adolescents with mental retardation. AdaptedPhysical ActivityQuarterly, 17 (2), 208-221. Ök, M. (1990). “13-15 Yaş Grubu Ortaöğretim Öğrencilerinde Kaygı Düzeyi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal bilimler Enstitüsü. İzmir. Öner, N. (1996). Piers-Harris Çocuklarda Öz-Kavramı Ölçeği El Kitabı. Ankara: Türk Psikologlar Derneği. Öner, U. (1987). Benlik gelişimine ilişkin kuramlar.(Ed. B. Onur), Ergenlik Psikolojisi, II. Basım, Ankara: Hacettepe Taş Kitapçılık. Öy, B.,İlgen, R., Ekmekçi, A., Türkmen, M., Yılmaz, N., Başoğlu, N. (1995). Çocuklar İçin Durumluk- Sürekli Kaygı Envanterinin İlkokul ve Ortaokul Öğrencilerine Uygulanması.Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi. 2(2), 76-81. Özcan Candangil, S. & Ceyhan, A. A., (2006). Denetim Odakları Farklı Lise Öğrencilerinin Bazı Kişisel Özelliklerine Göre Karar Vermede Öz-Saygı ve Stres Düzeyleri. Anadolu Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 6 (2), 71-88. Özusta H.Ş. (1995). Çocuklar için durumlu-sürekli kaygı envanteri uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışması, Türk Psikoloji Dergisi, 10(34), 32-44. Pamphlett, R. &Farnill, D. (1995). Effect of anxiety on performance in multiple choice examination. The Journal of Social Psychology. 29(4), 297-302. Pedersen, S. &Seidman, E. (2004). Team sports achievement and self esteem development among urban adolescent girls. Psychology of Women Quarterly.28(4), 412-422. Po-Wen Ku, Fox, K.R.,Chen, L. (2009). Physical activity and depressive symptoms in Taiwanese older adults: A seven-year follow-upstudy. Preventive Medicine. 48 (3), 250-255. Rogers, C.R. (1951). “Client-CenteredT herapy”. Boston: Houghton Mifflin Company. Rosenberg, M. (1986). Conceiving The Self. Florida: Krieger Publishing Company. Sarı, H.Y.& Altıparmak, S. (2008). Ebe ve hemşirelerin zihinsel engelli çocuklarla ilgili bilgileri. Koruyucu Hekimlik. 7 (2), 127-132. Sarı, M. &Cenkseven, F. (2008). İlköğretim öğrencilerinde okul yaşam kalitesi ve benlik kavramı. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi [Bağlantıda]. 5:2. Erişim: http://www.insanbilimleri.com. Savucu, Y. & Biçer S.Y. (2009). Zihinsel engellilerde fiziksel aktivitelerin önemi. Türkiye Klinikleri Journal Of SportScience. 1(2), 117-122. Shields, N.,Murdoch, A., Loy, Y., Dodd, KJ., Taylor, NF. (2006). A systematic review of the self-concept of childrenwithcerebralpalsycomparedwithchildrenwithoutdisability.DeveleopmantalMedicine Child Neurology. 48(2), 151-157. Shields, N.,Taylor, NF., Dodd, KJ. (2008). Self-concept in childrenwithspinabifidacomparedwithtypicallydevelopingchildren.DevelopmentalMedicine Child Neurology. 50 (10), 733-743. Smith, D.S. &Nagle, R.J. (1995) Self-perceptions and social comparisons among children with LD. Journal of LearningDisabilities.28 (6), 364-371. Sümer, N. &Anafarta-Şendağ, M. (2009). Orta çocukluk döneminde ebeveynlere bağlanma, benlik algısı ve kaygı. Türk Psikoloji Dergisi, 24, 86- 101. Yavuzer, H. (2003).Çocuk Psikolojisi. 24. Basım. İstanbul: Remzi Kitabevi.