inujfe İnönü University Journal of the Faculty of Education 1300-2899 2149-9683 İnönü Üniversitesi 10.17679/inuefd.517792 The Effectiveness of Sexual Psycho-Education Program for 8th Grade Students Ortaokul 8. Sınıf Öğrencilerine Yönelik Geliştirilen Cinsel Sağlık Psiko-Eğitim Programının Etkililiği Çitil Akyol Canan İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM BİLİMLERİ ENSTİTÜSÜ, REHBERLİK VE PSİKOLOJİK DANIŞMANLIK (DR) Kutlu Mustafa İNÖNÜ ÜNİVERSİTESİ, EĞİTİM FAKÜLTESİ 08 31 2019 20 2 591 600 01 25 2019 07 23 2019 Copyright © 2002, İnönü University Journal of the Faculty of Education 2002 İnönü University Journal of the Faculty of Education

The aim of the studyis to test the effects of the sexual health psycho-education program on the 8thgraders’ knowledge level and attitude towards the adolescence, abuse and socialgender roles. Quasi-experimental design with a pre and posttest control groupwas conducted in this study. The sample of the study is composed of 48 studentsin total. There were 24 students (10 male-14 female) in the experimental groupand 24 students (10 male-14 female) in the control group. The students in theexperimental group received the Sexual Health Psycho-Education Program;whereas, the students in the control group received no intervention about thesubject. The findings of the study indicated that sexual psycho-educationprogram created a significant difference (p<.05) between the knowledge levelof the experimental and control group students on the adolescence and socialgender subjects. However, there was no significance about the physiological, emotionaland sexual abuse (p<.05). The results of the study showed that the sexualhealth psycho-education program increased the 8th graders knowledgelevel about adolescence and social gender subjects although it didn’t affecttheir knowledge of abuse.

Buaraştırmanın amacı, ortaokul 8. sınıf öğrencilerine yönelik hazırlanan cinselsağlık psiko-eğitim programının öğrencilerin ergenlik dönemi, istismar vetoplumsal cinsiyet konuları ile ilgili bilgi düzeyleri ve tutumları üzerindekietkisini test etmektedir. Bu çalışmada, ön test-son test kontrol gruplu yarıdeneysel desen kullanılmıştır. Deney grubunda 24 (10 erkek-14 kız) öğrenci;kontrol grubunda 24 (10 erkek-14 kız) öğrenci olmak üzere toplam 48 öğrenci buçalışmanın araştırma grubunu oluşturmaktadır. Deney grubundaki katılımcılaraCinsel Sağlık Psiko-Eğitimi uygulanırken; kontrol grubundaki katılımcılarakonuyla ilgili herhangi bir müdahale yapılmamıştır. Araştırma bulguları, deneygrubuna uygulanan cinsel sağlık eğitimi programının öğrencilerin ergenlikdönemi ve toplumsal cinsiyet konularındaki bilgi düzeylerinde kontrol grubunagöre anlamlı bir farklılık olduğunu (p<.05); fiziksel, duygusal, cinselistismar konularındaki bilgilerini artırmada ise kontrol grubuyla deney grubuarasında anlamlı bir farklılığın olmadığını göstermektedir (p<.05).Araştırma sonuçları cinsel sağlık eğitiminin 8. sınıf öğrencilerinin ergenlikdönemi ve toplumsal cinsiyet konularındaki bilgilerini olumlu yöndearttırdığını, istismar konusundaki bilgilerini ise etkilemediğini göstermektedir.

 Cinsel sağlık psikoeğitim ergenlik dönemi Sexual health psycho-education adolescence. Agostino, M. B. ve Wahlberg, V. (1991). Adolescent attitudes to abortion in samples from Italy and Sweeden. Social Science & Medicine, 33(1), 77-82. Arnold, E. ve Springer (1999). The effects of an abstinence based sex education program on middle school students- knowledge and beliefs. Research on Social Work Practise,19(1), 10–24. Bayhan, P. ve Artan, İ. (2004). Çocuk gelişimi ve eğitimi. İstanbul: Morpa Kültür Yayınları. Bundy, M. L. ve White, P. N (1990). Parents as sexuality educators: A parent- training program. Journal of Counseling and Development, 63(3), 321-323. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı (10. Baskı). Ankara: Pegem Yayınları. Correa S. (1997). From reproductive health to sexual rights: achievements and future challenges. Reproductive Health Matters, 10, 107- 116. Creswell, J. W. (2014). Research design: qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (Fourth Edition). ABD: SAGE Publication, Inc. Crockett, L.J., Raffaelli, M. ve Moilanen, K.L. (2006). Adolescent sexuality: behavior and meaning. USA: Blackwell Publishing. Crouch, S. (1999). Sexual health 1: sexuality and nurses' role in sexual health. British Journal of nursing, 8(9), 601-606. Çok, F. (2003). Ergenlerin cinsel eğitimi bir program denemesi. Ankara: Ankara Üniversitesi Basımevi. Gökengin, D., Yamazhan, T., Özkaya, D., Aytuğ, Ş., Ertem, E., Arda, B. ve Serter, D. (2003). Sexual knowledge, attitudes, and risk behaviors of students in Turkey. Journal of School Health, 73(7), 258-263. Gürsoy, E. ve Gençalp, N. S. (2010). Cinsel sağlık eğitiminin önemi. Aile ve Toplum 11(6), 29-36. Irwin, C.E., ve Millstein, S.G. (1990). Biopsychosocial correlates of risk-taking behaviors during adolescence. (4th ed.). New York: McGraw-Hill Publishing Company.İnsan Kaynağını Geliştirme Vakfı (2003). Öğretmen ve öğretmen adaylar cinsel sağlık eğitimi. İstanbul: Uygun Matbaa. Kirby, D. (1994). School-based programs to reduce risk-taking behaviors. Journal of School Health, 62(7), 280-287. Korkmaz Çetin. S., Bildik, T., Erermiş, S., Demiral, N., Özbaşaran, B., Tamar, M. ve Aydın, C. (2008). Erkek ergenlerde cinsel davranış ve cinsel bilgi kaynakları: Sekiz yıl arayla değerlendirme. Türk Psikiyatri Dergisi, 19(4), 390-397. Mobray, D. ve Labauve, B. J. (2002). A multidimensional approach to sexual education. Sex Education, 2(1), 31–44. Nitirat, P. (2007). Thai adolescents' sexual behaviors and school-based sex education: Perspectives of stakeholders in Chanthaburi Province, Thailand. The University of North Carolina at Chapel Hill: ProQuest Dissertations Publishing. Özcan, S., Ergin A., Saatçi, E., Bozdemir, N., Kurdak, H. ve Akpınar, E. (2008). The prevalence of risky behaviors related to violence in high school students in a southern city, Turkey. Coll Antropol, 32(4), 1053-1058. Özcebe, H. (2007). Cinsel sağlık eğitimi. 5. Uluslararası Üreme Sağlığı ve Aile Planlaması Kongre Kitabı. Pan American Health Organization (PAHO), WHO, World Association for Sexology (WAS). Promotion of Sexual Health Recomendations for Action. 2001. Pedersen, W. ve Samuelsen, O. S. (2003). New patterns of sexual behavior among adolescents. Tidsskrift for den norske legeforening, 123, 3006-3009. Public Health Agency of Canada. (2009) Report on sexually transmitted infections in Canada: 2008. Saito, M.I. (1998). Sex education in school: preventing unwanted pregnancy in adolescents. International Journal of Gynecology & Obstetrics, 63(1), 157-160. Sıecus (1996). Guidelines for Comprehensive Sexuality Education (Second edition) Newyork: Fulton Press. Silva, M. ve Ross, I. (2003). Evaluation of school-based sex education program for low income male high school students in Chile. Evaluation and Program Planning, 26, 1-9. Siyez, D. M. (2010). Ergenlerde problem davranışlar okul temelli önleme çalışmaları ile ilgili uygulama örnekleri. Ankara: Pegem Akademi. Siyez, D. M. ve Siyez E. (2007). Ergenlerin cinsel yaşam deneyimlerinin bazı psikososyal değişkenler açısından değerlendirilmesi. Türk Üroloji Dergisi, 33(1), 56-63. Somers, C. L. (2001). Does source of sex education predict adolescents’ sexual knowledge, attitudes, and behaviors? Education, 121(4), 674-682. Sungur, M. (1998). Cinsel eğitim. Klinik Psikiyatri, 2, 103-108. Walcott, C. M., Meyers, A. B., ve Landau, S. (2008). Adolescent sexual risk behaviors and school-based sexually transmitted infection/HIV prevention. Psychology in the Schools, 45(1), 38-51. World Health Organization. (2006). Defining sexual health: report of a technical consultation on sexual health.