Tiyatrobilim ve Çeviribilim alanlarının disiplinlerarası araştırmaya açık olma özellikleri sayesinde tiyatro metinleri çevirisi çift yönlü araştırma alanı yaratmaktadır. Özellikle birden fazla çevirisi olan ve farklı sahnelerde oynanan oyunların incelenmesi, metinlerin çevrildiği döneme ait çeviri poetikası, yaygın çevirmen stratejileri gibi araştırma alanlarında söylemlerin üretilmesine imkân tanımaktadır. Bu çalışmada André Lefevere’in çeviriyi yeniden yazım olarak nitelendiren kuramıyla bağlantı kurarak, erek dizgede farklı dönemlerde hem basılmış hem de sahnelenmiş iki erek metin ele alınmıştır. Amerikan tiyatrosunun önde gelen yazarlarından Tennessee Williams'ın Birinci Dünya Savaşı sonrasında yaşanan Büyük Buhran döneminde geçen, üç kişilik bir ailenin verdiği yaşam mücadelesini ve eve gelen “misafirin” varlığıyla tetiklenen büyük sonunu konu alan The Glass Menagerie metninin Türkçe edebiyat dizgesinde sırasıyla Milli Eğitim Bakanlığı Yayınları ve Mitos Boyut Yayınları tarafından yayımlanan ve Devlet Tiyatroları ile İstanbul Büyükşehir Belediyesi Şehir Tiyatroları gibi ödenekli tiyatrolar ile özel tiyatrolar tarafından sahnelenen çevirmen Can Yücel’in Sırça Kümes ile çevirmen Aytuğ İzat’ın Sırça Hayvan Koleksiyonu metinleri, Marilyn Gaddis-Rose’un uygulaması olan “üç-boyutlu okuma” yöntemidoğrultusunda karşılaştırmalı olarak okunmuştur. Bu okumada erek metinlerde gözlemlenen çevirmen kararları, tiyatro metinleri çevirisi bağlamında ele alınarak, çevirmenlerin kültürel özelliklerin, tiyatro metinlerinin özelliklerinin ve dilsel anlatım özelliklerinin aktarımındaki seçimleri çeşitli alt başlıklarda incelenerek, çevirmen kararları, yorumları ve çeviri anlayışları olarak yorumlanmıştır.
Translation of theater texts creates a two-way research area, thanks to the openness of both Theater Studies and Translation Studies to interdisciplinary research. In particular, examining plays that exist in more than one translation and that have been staged in different arenas enables comparative research into areas such as translation poetics and common translator strategies during the period of the translation. In this study, two target texts, both published andstaged in different periods, have been scrutinized in connection with the theories of André Lefevere, which characterizetranslation as rewriting. The texts in question are translations of The Glass Menagerie by Tennessee Williams, one ofthe leading playwrights of 20th century America. This play, set during the Great Depression in the 1930s, depicts the lifestruggles of a family of three, whose biggest problems are triggered by the presence of a “guest.” Translations of theplay entered the Turkish literary system in the forms of Can Yücel's text Sırça Kümes and Aytuğ İzat's text Sırça HayvanKoleksiyonu, published by the Ministry of Education and Mitos Boyut Publishing respectively. These translations havebeen staged by state-funded theaters, such as the State Theaters and the Istanbul Metropolitan Municipality CityTheaters, as well as by private theaters. The source and target texts were read comparatively, alongside each otheraccording to the “stereoscopic reading” method of Marilyn Gaddis-Rose. In this comparative reading, the translators’decisions, as observed in the target texts, were analyzed in the context of the translation of theater texts. The choicesmade, in terms of the transfer of cultural characteristics, characteristics of theater texts, and linguistic expressions,were examined under various sub-headings and explained as translator’s decisions, versions, and interpretations.