Davidson placed his critical approach mostly opposite the semantic theories ofmetaphor. Accordingly, metaphors – as the opposite of these theories – should tobe assumed as having only one meaning. Davidson distinguished statements asmatters of meaning and use. Metaphors have only one meaning and are clearly falseexpressions. However, speakers are mostly disposed to state expressions that theybelieve to be true. Therefore, uttering a false expression on purpose must not be amatter of meaning but of use. Metaphors are matters of use due to their falsity and affect the listener similar to a nudge. One result of this effect may be to make comparisons or find some similarities. However,these processes occur after finding out meanings, so they cannot be semantic. Therefore, Davidson considered metaphoricexpressions to be neither cognitive, semantic, nor propositional. Furthermore, he denied the views in theories that look atmetaphors as elliptical similes. In addition one of his positive definitions of him, relies on Wittgenstein’s rabbit-duck visual (R-Dillusion). Accordingly, metaphors cause not one thing to be seen but one thing to be seen as another. As such, the phenomenonof seeing-as is a good way to explain metaphors. I will examine the three important features of Davidson’s theory in this study,after giving the main points of Davidson’s theory of metaphor. The first is the relationship between metaphors and similesand their problems. The second one is the problems of explaining metaphors by seeing-as. The last one is related to the claimthat metaphors have only one meaning. Despite the problems of this claim, I shall try to show the aspects of the claim thatprovide solutions as good as if not better than semantic or pragmatic metaphor theories. Also, I shall attempt to establish therelationships among Davidson’s theory of metaphor, his own theory of meaning, and other theories of metaphor.
Davidson, özellikle semantik metafor kuramlarına karşı eleştirel bir yaklaşım geliştirir.Ona göre metafor, bu kuramların aksine, tek anlamlı olarak kabul edilmelidir. Bununiçin ifadeleri, anlamla ve kullanımla ilgili olarak ikiye ayırır. Metafor tek anlamlı veaçıkça yanlış bir ifadedir. Fakat birisi, çoğunlukla, doğru olduğuna inandığı ifadelerdile getirme eğilimindedir. Bu nedenle, bilerek yanlış bir ifade dile getirmek anlamladeğil; kullanımla ilgili olmalıdır. Metaforlar yanışlıklarından dolayı kullanımla ilgilidirve muhatapta dürtmeye benzer bir etki ortaya çıkarırlar. Bu etkinin bir neticesibazı karşılaştırmalar yapmak ve bazı benzerlikler bulmak olabilir. Ancak bunlar,anlamadan sonra gerçekleşen şeyler olduğu için anlamsal olmayacaktır. DolayısıylaDavidson, metafor ifadelerin bilişsel, anlamsal ve önermesel olmadıklarını düşünür.Ayrıca metaforları eksiltilmiş benzetme olarak gören kuramların görüşlerini kabuletmez. Metaforla ilgili, sınırlı olumlu tanımlarından birisi ise Wittgenstein’ın tavşanördekgörseline (T-Ö kafası) dayanır. Buna göre, metaforlar bir şeyi görmeyi değilama bir şeyi, başka bir şey olarak-görmeyi sağlar. Dolayısıyla olarak-görme metaforuaçıklamak için iyi bir yoldur. Bu çalışmada, Davidson’ın metafor kuramının ana hatlarınıverdikten sonra, onun üç önemli özelliği bağlamında bir inceleme yapacağım. İlki,metaforla benzetme/benzerlik ilişkileri ve bunlarla ilgili sorunlardır. Diğeri metaforuolarak-görme ile açıklamanın sorunlarıdır. Sonuncusu ise metaforun tek anlamlıolduğu savıyla ilgilidir. Bu savın sorunlu yanlarına rağmen, semantik ve pragmatikmetafor kuramları kadar iyi çalışan bir özellikte olduğunu göstermeye çalışacağım.Bununla birlikte, çoğunlukla, Davidson’ın kendi anlam kuramıyla ve başka metaforkuramlarıyla ilişkileri de göstermeyi deneyeceğim.