Allowing for parties of the contract to make an implied choice of law as well as grantingexpress choice in the determination of applicable law to the contractual obligations isregarded as one of the reforms that was regulated by Turkish Code on Private InternationalLaw and International Civil Procedure no. 5718 (CPIL). According to Art. 24/1 of CPIL,implied choice of law must be considered undoubtedly either from the terms of the contractor the circumstances of the case. Even if it is allowed for parties to make implied choiceof law by CPIL, it’s arguable whether this kind of choice of law which seeks a conditionof high certainty will differ from express choice of law or not. Instead of allowing forsuch a provision which seeks a condition of high certainty for the purpose of preventinghypothetical choice of law, allowing for a provision that includes express choice of lawseems more appropriate. For that reason, such a provision seems to be applicable rarelyand only in exceptional cases. This provision as it stands abrogates implied choice of lawipso facto and serves the parties just to let them making express choice of law.
Sözleşmeden doğan borç ilişkilerine uygulanacak hukukun tayininde taraflara açık hukukseçimi yanında zımnî hukuk seçiminde bulunabilme imkânı tanıması, 5718 sayılı MilletlerarasıÖzel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanunun (MÖHUK) getirmiş olduğu yeniliklerdenbiri olarak kabul edilmektedir. MÖHUK m. 24/1’e göre, zımnî hukuk seçimininsözleşmenin hükümlerinden veya halin şartlarından tereddüde yer vermeyecek biçimdeanlaşılması gerekmektedir. Kanunda zımnî hukuk seçimi imkânı getirilmiş olsa da, tereddüdeyer vermeyecek kadar yüksek bir kesinlik koşulu arayan bir hukuk seçiminin açık hukukseçiminden farkının olup olmadığı tartışmaya açıktır. Salt farazî irade ile hukuk seçimininönüne geçebilmek amacıyla tereddüde yer vermeyen bir düzenlemeye yer vermektense, açıkhukuk seçimine yer vermek daha yerinde görünmektedir. Dolayısıyla, böyle bir düzenleme,çok ender ve istisnai hallerde uygulanabilir görünmektedir. Söz konusu düzenleme buhaliyle zımnî hukuk seçimini kendiliğinden ortadan kaldırmakta, tarafların sadece açıkolarak hukuk seçiminde bulunabilmelerine hizmet etmektedir.