In this article, I propose an edition and interpretation of letters by Selîm II and his grand vizier Sokollu Mehmed Pasha to the Republic of Venice to demand peaceful surrender of Cyprus. The letters specify that if the summoned party were to refuse, the island was to be ravaged within months. To interpret these rather peculiar but hitherto insufficiently analysed letters, I first revise the political context and then recontextualize them as an ultimatum, a specific instrument of so-called coercive diplomacy.
Bu makalede, II. Selim’in ve sadrazamı Sokollu Mehmed Paşa’nın Venedik Cumhuriyeti’nden Kıbrıs adasının barışcıl yollarla Osmanlı tarafına teslim edilmesini talep eden metinlerinin bağlamı ve içeriği inceleniyor. Eğer karşı taraf bu talepleri reddedecek olursa, söz konusu ada birkaç ay içinde işgal edilecekti. Konuyla ilgili müellefatta değinilen ancak bu zamana kadar üzerinde ayrıntılı çalışma yapılmamış bu mektuplar bu makalede cebri diplomasi aracı olarak ele alınıyor.