The European Powers decided to halt the intra-European wars and initiate a harmony process based on the policy of balance in 1815 Vienna Congress. Britain, relying on these principles, commenced a military campaign against the troops of Mehmet Ali Pasha in Syria with the support of Ottoman and Austrian troops in 1840. France, despite reserving strong objections, opted to act as a negotiator during the crisis. Commodore Charles Napier became one of the most prominent actors of this crisis through his military accomplishments and his acts contradicting and sometimes even defying British official policy. After a rapid victory over the Egyptian forces in Syria, Napier conducted a secret convention with Mehmet Ali Pasha in Alexandria without informing the British government and reached an agreement with the latter on the hereditary governance of Egyptian territory. At first, his move was protested by the British, Ottoman and European governments. However, with the firman of Sultan Abdulmecid on 13 February 1841, the hereditary governance of Egypt was officialised. Hence, Napier, through his secret meeting, provided the layout for peace terms and significantly contributed to the termination of Egyptian Crisis of 1840. This paper focuses on Napier’s military operations in the region and diplomatic engagements during the crisis. Furthermore, Napier’s expressions on the Egyptian crisis, general position of the Ottoman Empire and the peoples of Syria are evaluated. Besides Napier’s biography and account on the crisis, the archival documents, communiqués, journals and books of the time constitute the primary sources of this study.
Avrupalı devletler 1815 Viyana Kongresi’nde aralarındaki savaşları sonlandırma ve denge politikasına dayanan bir uyum süreci başlatma kararı almışlardır. Bu prensiplerden yola çıkan İngiltere, Osmanlı Devleti’nin desteği ve Avusturya’nın da katılımıyla 1840 yılında Mehmet Ali Paşa’nın birliklerine karşı Suriye’de askeri bir harekât düzenlemiştir. Fransa bu gelişmeyi olumlu karşılamamış olsa da süreç boyunca arabuluculuk konumunda kalmayı tercih etmiştir. Tuğamiral Charles Napier hem askeri başarıları ile hem de İngiliz hükümetinin genel siyasetinin dışına çıkan hamleleri ile söz konusu bu harekâtın en önemli aktörü olmuştur. Suriye’de kısa sürede Mısırlı birliklere karşı zafer kazanan Napier İngiliz hükümetinin onayı olmadan İskenderiye’de gizlice Mehmet Ali Paşa ile görüşmüş ve Mısır’daki valiliğinin veraset usulüne göre devam etmesine dayanan bir anlaşma teklifinde bulunmuştur. Başta İngiliz hükümeti, Osmanlı Devleti ve Avrupalı devletler bu gizli görüşmeye tepki göstermişlerdir. Ancak Sultan Abdülmecid’in 13 Şubat 1841 tarihli fermanı ile Mısır’daki valilik makamının veraset yoluyla devam etmesine karar verilmiş ve sonuç olarak Napier’ın Mısır Krizi’ni taşıdığı durum resmiyet kazanmıştır.Bu çalışma Napier’ın kriz esnasında bölgede yürüttüğü askeri faaliyetler ve diplomatik girişimlerin üzerinde yoğunlaşmaktadır. Ayrıca Napier’ın Mısır krizi, Osmanlı Devleti’nin genel durumu ve Suriye toplumu üzerindeki görüşlerine de yer verilmiştir. Napier’ın biyografisi ve kriz ile ilgili eserinin yanında döneme ait arşiv belgeleri, yazışmalar, gazeteler ve kitaplar bu çalışmanın birincil kaynaklarını oluşturmaktadır.