Finans kaynaklarının ve insan davranışlarının değişmesiyle birlikte, borçlanma ilk bakışta her ne kadar bugüne ait bir kavram gibi görünse de sanayi öncesi döneme ait araştırmalar kişisel borçlanmanın endüstri öncesi dönemde dahi oldukça yaygın olduğunu ortaya koymaktadır. Bu anlamda borçluluk dinamikleri Batıda endüstrileşmeye giden yolun olası bir açıklayıcısı olarak sıklıkla incelenmiştir. Aşırı borçlanma ise ekonomik krizin göstergesi ya da yatırımlar için sermaye bağlamında tartışılmıştır. Bu çalışmanın da ana sorunsalı ilgili dönemde son derece aktif bir ticarete konu olan Galata bölgesinde terekesi iflas edenlerin yaygınlığı ve borçlanma motivasyonlarıdır. Şer’iyye sicilleri içerisinde bulunan miras envanterleri kişinin hayatı boyunca edindiği malvarlığının donuk bir görüntüsünü sunsa da ilgili kayıtlarda bulunan borç – alacak bilgileri kişinin hayattayken kurduğu parasal ilişkileri anlamamıza olanak tanır. Bu bilgiler sayesinde kişinin borçlanma büyüklüğü, sebepleri ve daha genel anlamda sahip olduğu varlıklarla borçlanma dinamiği arasındaki dengeyi anlamak mümkün olur. Nitekim miras dökümleri içerisinde yer alan ve varlıkları borçlarını ödemeye yetmeyecek şekilde ölen, terekesi iflas edenler bu çalışmanın kaynağını oluşturmaktadır. Bulgular her ne kadar sosyal bunalım ve ekonomik kriz ile karakterize edilse de bu dönemde “negatif servet” ile ölmenin yaygın olmadığını, büyük ölçekli ticari borçlanmadan ziyade daha küçük miktarda ancak daha çok kişiye, gündelik yaşamın getirdiği zorlukları aşma amacıyla borçlanıldığını göstermektedir.
Although indebtness may seem like a modern concept at first glance, with the change of financial sources and human behavior, researches on pre-industrial period revealed that it was quite common even in the pre-industrial period. In this sense, in Western studies indebtedness has often been discussed as a possible explanation of the path to industrialization. Overindebtedness was discussed in the context of an indicator of economic crise or capital investments. The main research problem of this study is the prevalence of those whose estates went bankrupt and their debt motivation in the Galata, in which was the subject of extremely active trade in the relevant period. Although the probate inventories contained in the court records provide a dull image of the assets acquired during a person's lifetime, the debt - credit information contained in the relevant registers allows us to understand the monetary relations established by a person while he was alive. So, it is possible to understand the balance between the size of personal indebtedness, its causes and, more generally, the balance between the assets owned and the borrowing dynamics by means of this information. The source of this study consists of those estates in probate records and whose assets were not sufficient to pay their debts, and whose estates were in bankruptcy. Research findings reveal that it is not common to die with “negative wealth” during this period, in which characterized by social depression and economic crisis, rather than large-scale commercial borrowing, a smaller amount but more people are owed in order to overcome the difficulties of daily life.