Objective: This study aims to evaluate the relationship between nursing students' caring behaviours and the clinical learning environment.Methods: The research was conducted in a descriptive-relationship design. The sample of the study consisted of 241 nursing students at a state university. As a data collection tools; “Personal Information Form”, “Care Behaviour Scale-24” and “Clinical Learning Environment Scale” were used.Results: It was determined that the average age of the students was 21.25, 74.3% were female and 34.9% were in the 3rd grade. It was determined that the mean total score of the Personnel-Student Relations, Student Satisfaction, Hierarchy and Routines sub-dimensions and Clinical Learning Environment Scale was significantly higher for those who liked the nursing profession. It was determined that the mean score of the Patient Relations and Assurance subscale was significantly higher for students who had a relative who was a nurse. Care Behaviour Scale-24 sub-dimensions and total score of the students who were informed about the application before clinical practice; Staff-Student Relations, Student Satisfaction, Clinical Learning Environment Scale total score averages were found to be significantly high. It was determined that the mean scores of the Care Behaviour Scale-24 sub-dimensions and total, and the Clinical Learning Environment total score of the students who reflected the theoretical knowledge in the field of practice quite adequately and adequately in the clinics were statistically significantly higher. In the study, a positive significant relationship was found between nursing students' caring behaviours and the clinical learning environment.Conclusion: It was determined that students' perceptions of care behaviours were high and their evaluations of the clinical learning environment were positive.
Amaç: Bu çalışma hemşirelik öğrencilerinin bakım davranışları ile klinik öğrenim çevresi arasındaki ilişkiyi değerlendirmeyi amaçlamaktadır.Yöntemler: Araştırma tanımlayıcı-ilişki arayıcı desende yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemini bir devlet üniversitesindeki 241 hemşirelik öğrencisi oluşturmuştur. Veri toplama aracı olarak; “Kişisel Bilgi Formu”, “Bakım Davranışları Ölçeği-24” ve “Klinik Öğrenim Çevresi Ölçeği” kullanılmıştır.Bulgular: Öğrencilerin yaş ortalamasının 21,25 olduğu, %74,3’ünün kadın, %34,9’unun 3. sınıfta öğrenim gördüğü saptanmıştır. Hemşirelik mesleğini sevenlerin Personel Öğrenci İlişkileri, Öğrenci Memnuniyeti, Hiyerarşi ve Rutinler alt boyutları ve Klinik Öğrenim Çevresi Ölçeği toplam puan ortalamasının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu tespit edilmiştir. Hemşirelik yapan bir yakını olan öğrencilerin Hasta İlişkileri ve Güvence alt boyut puan ortalamasının anlamlı düzeyde daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Klinik uygulama öncesi uygulama hakkında bilgilendirilen öğrencilerin Bakım Davranışları Ölçeği-24 alt boyut ve toplam puan; Personel Öğrenci İlişkileri, Öğrenci Memnuniyeti, Klinik Öğrenim Çevresi Ölçeği toplam puan ortalamaları anlamlı düzeyde yüksek bulunmuştur. Kliniklerde teorik bilgiyi uygulama alanına oldukça yeterli ve yeterli yansıtan öğrencilerin, Bakım Davranışları Ölçeği-24 alt boyut ve toplam, Klinik Öğrenim Çevresi toplam puan ortalamasının istatistiksel olarak anlamlı düzeyde yüksek olduğu saptanmıştır. Çalışmada hemşirelik öğrencilerinin bakım davranışları ile klinik öğrenme çevresi arasında pozitif yönde anlamlı ilişki bulunmuştur.Sonuç: Öğrencilerin bakım davranışlarına yönelik algılarının yüksek olduğu ve klinik öğrenim çevresine ilişkin değerlendirmelerinin olumlu olduğu belirlenmiştir.