Bu çalışma, Türkiye’de parasal aktarım mekanizmasında döviz kuru kanalının işleyişini, 2013–2017 ve 2018–2025 dönemlerini karşılaştırmalı olarak incelemeyi amaçlamaktadır. Çalışmada, aylık frekansta elde edilen faiz oranı, ihracat, reel efektif döviz kuru ve sanayi üretim endeksi değişkenleri kullanılarak oluşturulan Vektör Otoregresif modeli çerçevesinde Granger nedensellik testi, etki-tepki analizi ve varyans ayrıştırması yöntemleri uygulanmıştır. Elde edilen ampirik bulgular, 2013–2017 döneminde sanayi üretiminin faiz oranları ve ihracat üzerinde tek yönlü ve anlamlı bir etki oluşturduğunu, ancak döviz kurunun ihracat ve üretim üzerinde sınırlı bir etkiye sahip olduğunu göstermektedir. 2018–2025 döneminde ise, reel döviz kurunun ihracat üzerindeki yönlendirici etkisinin arttığı, sanayi üretiminin hem ihracat hem de faiz oranları üzerinde belirleyici hale geldiği, buna karşın ihracatın sanayi üretimi ve diğer makro değişkenler üzerinde sınırlı bir geri besleme sağladığı belirlenmiştir. Varyans ayrıştırması sonuçları da sanayi üretiminin büyük ölçüde içsel dinamiklerle açıklandığını, ancak reel döviz kuru şoklarının etkisinin zamanla anlamlı ölçüde arttığını ortaya koymuştur.
This study aims to conduct a comparative analysis of the functioning of the exchange rate channel within the monetary transmission mechanism in Türkiye, focusing on two distinct periods: 2013–2017 and 2018–2025. The study employs Granger causality tests, impulse-response functions, and variance decomposition techniques, all within the framework of the Vector Autoregressive (VAR) model. The model is constructed using monthly data on interest rates, exports, the real effective exchange rate, and the industrial production index. The empirical findings reveal that, during the 2013–2017 period, industrial production had a unidirectional and significant effect on both interest rates and exports, while the exchange rate had a limited impact on exports and production. In contrast, during the 2018–2025 period, the influence of the real exchange rate on exports became more pronounced, industrial production emerged as a key determinant of both exports and interest rates, and exports provided only limited feedback to industrial production and other macroeconomic variables. Additionally, variance decomposition results indicate that while industrial production was primarily explained by endogenous dynamics, the impact of real exchange rate shocks grew substantially over time.