Sosyal politika, uygulandığı dönemin hâkim yaklaşımının gölgesinde, kazandığı veya yitirdiği anlam ve değerler ile köklü bir değişime uğramıştır. Zaman içerisinde uğradığı değişim neticesinde hem içerik olarak hem de kurum ve mekanizmalarıyla yeni bir görünüme kavuşmuştur. Yeni görünümü her nasıl olursa olsun sosyal politika, ahlaki ve politik değerlerden bağımsız düşünülemez. Dolayısıyla sosyal politikanın ne olduğuna ve nasıl olması gerektiğine ilişkin yapılacak bir fikir inşasının ahlaki ve politik değerleri içermesi gerekir. Bu bağlamda, İkinci Dünya Savaşı’nın enkazında Beveridge Raporu’yla toplumsal sorunlara karşı başlatılan mücadelenin ve müteakiben refah döneminde sosyal politika konusunda yapılan tartışmaların ve çalışmaların ahlaki bir zemine kavuşturduğu sosyal politika tartışmaları, 1970’lerin sonu itibarıyla neoliberal yaklaşımın gölgesinde yeni bir değişim sürecine girmiştir. Bu değişim süreciyle birlikte ahlaki ve politik değerler üzerinden kazandığı anlamını giderek yitirmeye başlamış günümüz rasyonalitesinde sosyal politika ekonomik mantık ile çerçevelenen bir anlam kipine doğru evrilmeye başlamıştır. Sosyal politika söyleminin ekonomikleştirilmesi, sosyal politikanın geleneksel unsurlarının birçok yönüyle aşınmasına yol açmıştır. Neoliberalizmin epistemik bir çerçevede ele alındığı bu çalışmada, neoliberalizmle birlikte sosyal politikanın ahlaki/siyasi değerlerden uzaklaştırılarak nasıl dönüştürüldüğü ve ekonomileştirildiği sorusuna eleştirel bir dille syanıt verilmeye çalışılmaktadır.