Bireyler ve toplumlar için en temel ihtiyaçlardan biri‘tanıma’dır. Tanıma bireyin ya da toplumun ‘kendi’ varlığına dönük sorgulamalaryoluyla gerçekleşirse ortaya çıkan verilerden elde edilen sonuçlar bireyselveya kolektif kimliği oluşturur. Bu kimliklerden özellikle kolektif kimlik dahaçok temelinde etnik ve milli bağların bulunduğu bir kültür zemininde toplumunaidiyet arayışının neticesinde oluşturulmakta ve diğer kolektif kimliklerdenbir ayrışmayı da içermektedir. Bu anlamda toplumun ‘kendi’ dışında kalan‘öteki’ kolektif kimliklere bakışı da ‘imaj’ı oluşturmaktadır.Kimlik oluşum süreci, toplumlar için uzun bir zamandagerçekleşmektedir. Kimliğin ortaya konmasında toplumlar objektif esaslardanhareket etme çabasındadır. Buna karşılık tanımı yapan yine toplumun kendisiolduğu için ‘kimlik’ belirli ölçüde sübjektif bir özellik gösterir. İmaj isekarşı toplum konusundaki önyargı, stereotip ve klişelerden hareketleoluşturulur. Yazılı metinler içerisinde özellikle romanlar; kolektif kimlik veimaj üretmek, yaymak için en ideal araçlardır. Yazar anlatı türündekimetinlerde; kahramanlar, olaylar üzerinden eserin ait olduğu ve en çok ilişkikurduğu toplumla ilgili oldukça zengin kimlik ve imaj unsurları paylaşır.Modern Kazak edebiyatının usta yazarlarından BeksultanNurjekeulı’nın 2016 yılında tarihi vesikalardan da faydalanarak yazdığı ‘Ey,Dünya Ey!’ isimli romanı Kazak Türklerinin 20. asrın hemen başından sonunakadar yaşadığı yetmiş beş yıllık sürede özellikle Ruslar’la nasıl mücadeleettiğini anlatmaktadır. Bu çalışmada, anılan eserde bir kolektif kimlik biçimiolarak ‘Kazak kimliği’nin nasıl ele alındığı, bu kimliğin biçimlenmesine ciddiölçüde etki eden ‘Rus imajı’nın esere nasıl yansıdığı açıklanmayaçalışılacaktır.