Ulaştırma, küresel ekonomin en az görünen ancak en hayati bileşenlerinden biridir. Hammaddeler, ara ürünler ve bitmiş ürünlerin taşımacılığı, yük taşımacılığının, dolaylı yoldan da küreselleşmenin ve küresel ekonominin önemli bileşenleridir. Türkiye transit geçiş ülkesi olmakla beraber coğrafi avantajı sayesinde bölgenin aynı zamanda lojistik üssü de olabilecek bir konuma sahiptir. Bununla birlikte Türkiye ihracat ve ithalatının büyük kısmını denizyolu ile gerçekleştirmektedir. Ancak hem coğrafi etkenler hem de yetersiz altyapı nedeniyle yurtiçi yük taşımacılığı %90 oranda karayolu ile sağlanmaktadır. Karayolu taşımacılığı denizyolu ve demiryolu taşımacılığına göre daha esnek bir taşıma imkânı sunmakla beraber hem düşük hacimle yük taşınması hem de maliyet açısından diğer iki taşıma moduna göre daha dezavantajlıdır. Buna bağlı olarak hem uluslararası ticarette hem de yurtiçi yük taşımacılığında navlun maliyetlerini arttırmaktadır. Bu çalışma kapsamında da Türkiye’nin gerçekleştirmiş olduğu dış ticaret hacminin ulaştırma modları arasında dağılımı yük ve paha bakımından açıklanan ihracat ve ithalat verileri incelenmiş aynı zamanda da en çok ithalat ve ihracatı gerçekleştiren iller ve bölgeler analiz edilmiştir. Sonuç olarak, i)kamu yatırımlarının tüm lojistik modlar arasında daha dengeli bir şekilde dağıtılması, ii) ulaştırma sektöründe eksik altyapı çalışmalarının tamamlanması gerekliliği, iii) daha çevre dostu ve maliyeti karayoluna göre daha düşük olan demiryolu ve kabotaj denizyolu yük taşımacılığının özellikle yurtiçi yük taşımacılığı kapsamında geliştirilmesi, iv) ihracat ve ithalat yapan üretim tesislerinin sadece belirli bir bölgeye değil tüm ülkeye homojen bir şekilde dağılması, sürdürülebilir kalkınma ve sürdürülebilir bir taşımacılık için önerilmiştir.
Transportation is one of the least apparent yet vitally important components of global economy. Transportation of raw materials, intermediate products or the final products are important components of freight shipment and indirectly globalization as well as global economy. While being a transit country, Turkey, by virtue of its geographical advantage, can be considered as a logistic site in the region due to its location. At the same time, Turkey conducts large sum of its exports and imports via maritime lines. However, due to geographical factors and insufficient infrastructures, road transportation is used at the national level in the ratio of 90%. In contrast to maritime and railroad transportation, road transportation offers a more flexible transportation, yet, it is at a disadvantage due to freightage in low volumes and costs. Correspondingly, it increases the freight costs both in international trade and national freight shipment. In the scope of this study, first, the distribution of Turkey’s foreign trade volume in between the modes of transportation is examined by utilizing the data on imports and exports based on freight and value; second, the cities and regions that principally take part in exports and import activities are analyzed. As a result, for sustainable development and sustainable transportation it is recommended that there is a necessity: i) to provide balanced distribution of public investments among all modes of logistics, ii) to complete the omitted infrastructure works, iii) in the context of particularly national freight transportation to develop the railroad and coaster maritime transportations as eco-friendly and as cost-efficient transportation modes in contrast to road transportation, iv) to homogeneously disperse the production facilities involved in imports and exports not only to specific regions but throughout the country.