Seramik üretiminin temelini oluşturan seramik şekillendirme teknikleri sanat, zanaat ve endüstri alanlarının önemli bileşenlerindendir. Mezopotamya, Çin, Japonya, Orta Asya, Anadolu ve Akdeniz gibi farklı coğrafyalarda uzun bir geçmişe sahip olan bu teknikler nesilden nesile aktarılarak günümüze kadar ulaşmıştır. Bu bağlamda değerlendirildiğinde özellikle Japon seramik şekillendirme teknikleri Uzak Doğu seramik geleneği içinde hem teknik hem de estetik açıdan önemli bir role sahiptir. Japonya’da MÖ 10.000’lerde Jomon Dönemi’nden kalma arkeolojik buluntular, ilk işlevsel ürünlerin elle şekillendirilmiş kil levhaların bir araya getirilmesiyle yapıldığını göstermektedir. Diğer elle şekillendirme teknikleri ise sonraki dönemlerde Japon seramik sanatında gelişmiş ve çeşitlenmiştir. Bu araştırma kökeni Orta Çağ Japonya’sına kadar uzanan ve Edo Dönemi’de (17.-19. yüzyıl) yaygın olarak kullanılmaya başlanan katı tek bir kil bloğunun içinin oyulmasını esas alan geleneksel Japon elle şekillendirme tekniği kurinukinin nasıl uygulandığı ve çağdaş seramik sanatındaki kullanımını konu edinmiştir. Tekniğin uygulama aşamaları örnek form uygulamaları üzerinden detaylı olarak anlatılmış, kil bloğunun şekillendirilmesi sırasında dikkat edilmesi gereken hususular belirtilmiştir. Genellikle çay seremonilerinde kullanılan seramik kapların üretiminde kullanılan kurinuki tekniğinin günümüzde işlevsel kapların yanı sıra sanatsal çalışmaların üretiminde de tercih edildiği görülmüştür. Sanatçılar kent mimarisi ve peyzajı, Orta Çağ ve modern zamanların birleşimi ve doğa gibi unsurlardan esinlenerek bunları çalışmalarına yansıtmıştır. Doğal ve organik görünümlerin elde edildiği kurinuki tekniğinde hiçbir eser birbirine benzemediğinden bu teknik sanatçılara daha kişisel ve özgün eserler yaratma olanağı sağlamıştır.
The ceramic forming techniques, which form the basis of ceramic production, have been significant components of art, craftsmanship, and industry fields. These techniques, which have a long history in different geographies such as Mesopotamia, China, Japan, Central Asia, Anatolia and the Mediterranean, have reached the present day by passing down from generation to generation. When evaluated in this context, especially Japanese ceramic forming techniques have had an important role among the Far Eastern ceramic traditions, both technically and aesthetically. Archaeological findings from the Jomon Period in Japan, dating back to around 10,000 BCE, have shown that the first functional products had been made by bringing handbuilding clay slabs together. Other handbuilding techniques have been developed and diversified in the later periods of Japanese ceramic art. This research has focused on how the traditional Japanese handbuilding technique called kurinuki, which has originated dating back to Medieval Japan and become widely used during the Edo period (17th-19th centuries) and based on carving the interior of a solid single clay block, has been applied and how its usage in contemporary ceramic art. The application stages of the technique have been described in detail through the sample form of its applications, and the issues of being considered during the forming of the clay block have been indicated. It has been observed that the kurinuki technique, which has been commonly used in the production of ceramic vessels used in tea ceremonies, has been preferred today in the production of artistic works as well as functional vessels. Artists have reflected these in their works with the inspiration from elements such as urban architecture and landscape, the combination of the Middle Ages and modern times, and nature. Kurinuki technique has allowed artists to have the opportunity to create more customized and unique artifacts since no works have been similar to each other in the technique so that natural and organic looks have been obtained.