Bu çalışmada Cumhuriyet dönemi planlama anlayışıyla inşa edilen ve hâlen faal olan Sümerbank Ordu Soya Fabrikası’nın mekânsal ve tarihsel dönüşümü incelenmektedir. Araştırmanın amacı, fabrikanın sadece fiziksel bir yapı değil, aynı zamanda kentsel hafızayı şekillendiren ideolojik, ekonomik ve sosyal ilişkilerin mekânsal bir yansıması olduğunu ortaya koymaktır. Bu çerçevede, araştırma tarihsel-coğrafi yaklaşım ile haritalama teknikleri, arşiv belgeleri ve yerinde gözlem yöntemleri temel alınarak yürütülmüştür. Fabrikanın bulunduğu alan, kuruluşundan günümüze kadar dört farklı dönemde ele alınarak arazi kullanımı, yapı yoğunluğu ve çevresel dönüşüm süreçleri analiz edilmiştir. Bulgular, fabrikanın Ordu kentinin doğu yönlü gelişiminde belirleyici bir rol üstlendiğini ve zamanla kıyıdaki dış çeperden iç çepere dönüşerek kentsel bellekte güçlü bir simgesel anlam kazandığını göstermektedir. Günümüzde artan yapılaşma baskısı, bu özgün üretim alanını rant değeri üzerinden değerlendirmekte ve hem fiziksel sürekliliği hem de sosyal bütünlüğü tehdit yaratmaktadır. Çalışmanın bulguları, fabrikanın yaşayan bir endüstri mirası olarak korunmasını destekleyen ve kültürel yeniden işlevlendirme, belgeleme, eğitim ve inovasyon temelli yeni kullanımlar önererek sürdürülebilir dönüşüm için stratejik bir planlama çerçevesi sunmaktadır. Sonuç olarak, Sümerbank Ordu–Soya Fabrikası’nın kentsel mirasın bir parçası olarak değerlendirilmesi ve geleceğe taşınması, mekânsal kimliğin korunması açısından örnek teşkil etmektedir.
This study examines the spatial and historical transformation of the Sümerbank Ordu–Soybean Factory, constructed according to Republican-era planning principles and still in operation. The study aims to demonstrate that the factory is not only a physical structure but also a spatial reflection of the ideological, economic, and social relations that shape urban memory. Within this framework, the study employs a historical-geographical approach, utilizing mapping techniques, archival documents, and on site observations. The site was analysed across four distinct periods from its foundation to the present, focusing on land use, building density, and environmental transformation processes. The findings reveal that the factory played a decisive role in the eastward development of the city of Ordu and gradually transformed from a peripheral fringe at the coast into an inner fringe zone, gaining strong symbolic significance in urban memory. Contemporary pressures of urbanization increasingly evaluate this unique production site in terms of real estate value, threatening both physical continuity and social cohesion. The study advocates for the preservation of the factory as a living industrial heritage, proposing cultural adaptive reuse, documentation, education, and innovation-driven functions as part of a strategic planning framework for sustainable transformation. In conclusion, the Sümerbank Ordu–Soybean Factory case study demonstrates how strategically preserved and adaptively reused industrial heritage can be integrated into urban identity and the socio-spatial structure of a city.
| Primary Language | English |
|---|---|
| Subjects | City and Regional Planning, Architectural Heritage and Conservation |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Publication Date | November 26, 2025 |
| Submission Date | August 6, 2025 |
| Acceptance Date | September 29, 2025 |
| Published in Issue | Year 2025 Volume: 3 Issue: 2 |
The manuscripts accepted for publication by the Journal of Spatial Research are published under the Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) license.