Ona verbal level, an elegy can be regarded as the narrative form of the deathprocess. Elegies transmit the news of death, depict manner of deathand convey theguidelines for re-ordering the lives of those left behind and dissolving theambiguity following death. They describe the emotional responses to death suchas pain, sorrow, anger and despair. However, the structure of an elegy cannotbe limited to its verbal layout as the elegy is a performative poetic form. Inthe performances of elegies, the tears, meanings, tremors, accompanying thetune, and the responses of people to the transformative capacity of naturematerialise through human voice and gestures, and they are transferred onto acultural level.In order to interpret the characteristics of thispoetic form, the melody of an elegy, the physical acts of its performer and theaudience should be evaluated together. In this study, the elegy is addressed asa performative poetic form and the characteristics of Anatolian Turkmen elegiesare discussed. Following a structuralist approach, elegies are analysed onthematic, melodic and dramatic levels. As a conclusion, it is established thatTurkmen elegiesfollow someconsistent and continuous patterns.The function of the findings inthe organisation of Anatolian Turkmenian society is discussed. The elegies aretypes of rites-of-passage poems which guide the mourning communities fromturmoil to order; therefore, elegies mostly deal with matters of life precedingand following death, rather than the death itself.
Ölümardından yakılan ağıtın sözeldüzlemi, ölüm sürecinin anlatıya dönüştürülmüş şeklidir. Ağıtlar ölümünhaberini verir, biçimini tasvir eder, ölüm sonrasında geride kalanlarınyaşamlarının yeniden dengeye kavuşması ve belirsizlik halinin son bulmasınısağlayacak yönlendirmeleri taşır. Ağıt acı, üzüntü, öfke, çaresizlik gibiduygusal tepkileri betimler. Ağıt, icraya bağlı bir türdür bu nedenle ağıtlarınyapısı yalnızca sözel düzlemle sınırlandırılmamalıdır. Ezgilerle birlikteağlamalar, inlemeler, çırpınmalar insan bilincinin doğanın dönüştürücülüğüneverdiği tepkiler, ses ve hareketler yoluyla somutlanır ve bir ağıt icrasındakültürel düzleme taşınır. Ağıtların ezgisi, ağıtçının ve ağıt töreninekatılanların bedensel hareketleri, ağıt türünün yapısal özelliklerinideğerlendirebilmek için birlikte ele alınmalıdır. Bu çalışmada yapısalcı biryaklaşımla ağıtların içeriksel, ezgisel ve eylemsel düzlemi ele alınmıştır. AnadoluTürkmen ağıtlarının düzenli ve değişmeyen bazı unsurlardan oluştuğu saptanmış;bulguların, Anadolu Türkmenlerinin toplumsal düzenindeki işlevleritartışılmıştır. Sonuçta Türkmen ağıtlarının ölümle karşılaşan topluluğukarmaşadan dengeye yönlendiren bir geçiş dönemi türü olduğu ve bu nedenleağırlıklı olarak ağıtların içeriğinin, ölümün kendisinden çok ölüm öncesi veölüm sonrasındaki yaşam unsurlarından oluştuğu belirlenmiştir.