Bu makale, insan sermayesi ile insan yeterlilikleri yaklaşımlarının ahlâk, insan ve eğitimolgularına ilişkin görüşleri açısından farklılıklarını irdelemektedir. İnsan sermayesi yaklaşımı faydacıbir ahlâk anlayışından beslenirken, insan yeterlilikleri yaklaşımı Kant’ın evrensel etiğiyle ilgili olarakgörülmektedir. İnsan sermayesi yaklaşımının insanın doğasına ilişkin kötümser bir bakış açısına sahipolduğu söylenebilirken, insan yeterlilikleri yaklaşımı insanın doğasına ilişkin iyimser bir bakış açısısergilemektedir. Eğitim, insan sermayesi yaklaşımında artan kazançların bir aracıyken, insanyeterlilikleri yaklaşımı eğitimi kendi içinde bir amaç olarak görmektedir. İnsan yeterlilikleriyaklaşımına göre eğitimin olmaması sadece yoksulluğun nedeni değil, aynı zamanda yoksulluğunkendisidir de.Anahtar kelimeler: İnsan sermayesi, pragmatizm, ödev ahlâkı, insan yeterlilikleri.