meujfe

Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi

1306-7850

Mersin University

10.17860/mersinefd.305980

Keman Eğitiminde Çoksesli Aranje Tekniklerinin Kullanımı

Özcan

Alper Tunga

04 16 2017

13 1 290 302 04 13 2017 04 05 2017

2005

Mersin University Journal of the Faculty of Education

Bu araştırma; çok sesli aranje tekniklerinin, keman eğitiminde, müzikal kazanımlaraçısından etkilerinin belirlenmesini hedeflemektedir. Araştırmanın deney vekontrol grubu katılımcıları, 2012-2013 eğitim-öğretim yılında İstanbulÜniversitesi Devlet Konservatuvarı, Mimamr Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Devlet Konservatuvarı veMe.Ü. DevletKonservatuvarlarında keman eğitimi almakta olan on sekiz öğrencidenoluşmaktadır. Araştırma için; öntest - sontest deney kontrol gruplu yarıdeneysel model kullanılmıştır. Deney grubunda (n=9) çoksesli aranje teknikleriile keman eğitimi, kontrol grubunda ise (n=9) eşliksiz (geleneksel) yöntemleçalışılmıştır. Araştırmanın veri toplama aracı olarak Zdzinski ve Barnes (2002)“Yaylı Çalgılar Performans Değerlendirme Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırmanın bulguları; çoksesli aranjeteknikleriyle keman eğitimi alan öğrencilerin, eşliksiz eğitim alan öğrencilereoranla, müzikal kazanımlara ulaşmada daha etkili olduğu şeklindedir.

Keman eğitimi müzikal kazanım çoksesli aranje teknikleri etüt eşlik entonasyon tonal duyum cümle yapısı müzikal ifade

Abeles, H.F. (1973). Development and validation of a clarinet performance adjudication scale. Journal of Research in Music Education, 21, 246-255.

Açıkgöz, K. (2003). Aktif öğrenme. İzmir: Eğitim Dünyası Yayınları.

Bergee, M. J. (1987). Use of an objectively-constructed rating scale for the evaluation of brass juries: A criterion-related study. Journal of Research in Music Education, 5(5), 6-15.

Büyüköztürk, Ş. (2008). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

Byo, J.L. (1990). Recognition of intensity contrasts in the gestures of beginning conductors. Journal of Research in Music Education, 38(3), 157-163.

Erkuş, A. (2011). Bilimsel araştırma süreci (3. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.

Flesch, C. (2000). The art of violin playing. New York: Carl Fischer LLC.

Fox, D.B. (2000). Music and the Baby’s Brain: Early Experiences. Music Educators Journal, 87 (2), 23-28.

Lee, S.A. (2005). Methods and techniques of teaching first semester cello performance majors: Four approaches by four master teachers. Published doctoral dissertation. The University of Miami.

Özmenteş, S. (2005). Müzik eğitiminin boyutları. Eğitim Fakültesi Dergisi, 6(9), 93-97

Schleuter, S. (1997). A sound approach to teaching instrumentalists. New York: Schirmer Books.

Sözer, V. (1986). Müzik ve müzisyenler ansiklopedisi. C: 1. İstanbul: Remzi Kitabevi.

Şendurur, Y. (2001). Keman eğitiminde etkili öğrenme-öğretme yaklaşımları. G.Ü. Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 21(3), 145-155.

Uçan, A. (1996). İnsan ve müzik insan ve sanat eğitimi. Ankara: Müzik Ansiklopedisi Yayınları, İkinci Basım.

Zdzinski, S.F., & Barnes G.V. (2002). Development and validation of a string performance rating scale. Journal of Research in Music Education, 50, 245.