Amaç: Çalışma, klinik ortamda çalışan hemşirelerin duygusal zeka düzeyleri ve etkileyen faktörleri belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Nitel ve nicel verilerin bir arada toplandığı kesitsel tipte analitik bir araştırmadır. Araştırmanın örneklemini, Mersin ilinde bulunan devlet ve tıp fakültesi hastanelerinde çalışan 250 hemşire oluşturmuştur. Araştırmanın nicel verileri “Kişisel Bilgi Formu” ve Bar-On Duygusal Zeka Ölçeği kullanılarak, nitel veriler ise iki adet açık uçlu soru sorularak toplanmıştır. Nitel verilerin değerlendirilmesinde içerik analizi, nicel verilerin değerlendirilmesinde ise ortalama, standart sapma, bağımsız iki grup t testi ve tek yönlü varyans analizi testleri kullanılmıştır. Bulgular: Çalışmaya katılan hemşirelerin çoğunluğunun kadın, evli, yaş ortalamaları 32.05±6.48 ve duygusal zeka puan ortalamaları 3.86±0.42’dır. Mersin Devlet Hastanesi’nde çalışanların “kişisel beceriler”, “uyumluluk”, “stresle başa çıkma” alt boyut puan ortalamaları diğer kurumda çalışanlardan yüksek, tıp fakültesinde çalışanların “genel ruh durumu” ve ölçek toplam puanı ortalamaları devlet hastanelerinde çalışanlardan daha düşüktür. Sağlık Meslek Lisesi mezunlarının “kişilerarası beceriler” ve “genel ruh durumu” alt boyutları puan ortalamaları diğer gruplardan düşüktür (p<0.05). İçerik analizi sonucunda ise Hemşirelere Göre Hasta Olmanın Anlamı ve Hemşirelerin Bakım Verirken Hissettiği Duygular olmak üzere iki ana tema ve altı alt tema elde edilmiştir. Sonuç: Bu çalışmada klinik ortamda çalışan hemşirelerin duygusal zeka ölçek puan ortalamalarının iyi düzeyde olduğu ve hasta gereksinimlerini karşılamanın mesleki doyumu artırdığı ortaya çıkmıştır.
Aim: The study was conducted to determine the emotional intellegence levels of clinical nurses and the factors affecting them. Method: This study is a cross-sectional analytical research that is a combination of both qualitative and quantitative data. The sample of the study was composed of 250 nurses who have worked at university hospital and state hospitals in city of Mersin. The quantitative data of the study was collected by using "Personal Information Form" and ''Bar-On Emotional Intelligence Inventory'' and the qualitative data was collected by asking two openended questions. Content analysis was used for the evaluation of qualitative data and standard deviation, Independent Samples t-test and one way ANOVA tests were used for the evaluation ofthe quantitative data. Results: The majority of nurses who participated in the study were married and their mean age was 32.05±6.48 and the emotional intelligence scores (3.86 ± 0.42) were higher. The "Personal skills", "harmony", "stress coping" dimensions of the nurses working at Mersin State Hospital were higher than the ones working at other institutions and the "general mood" and the total score of the scale of the nurses working at the university hospital were lower than state hospitals. The "Personal skills" and "general mood" subscale mean scores of the nurses who graduated from Vocational Schools of Health were lower than the other groups. The two main themes and six sub-themes were obtained through the Content analysis of the results. They are the Meaning of Being a Patient According to the Nurses and The Emotions that the Nurses Have While Caring. Conclusion: In this study it is revealed that the mean score of the emotional intelligence levels of the clinic nurses is at a good level and that their meeting the patients’ needs increases their professional satisfaction.