Aim: The world's poor population is gradually growing, with women and children bearing the brunt of the burden. Nutrition and socioeconomic status are inextricably linked. Poor people may not be able to fulfil their food needs, thus result nutritional health problems. There are very few studies that determine the nutritional status of poor people in Turkey. The aim of this study was to determine the nutritional status of poor women. Method: The study was carried out with women who were determined as a needy person by the Ankara Regional Directorate of Foundations. This foundation provides lunch for 1 to 5 people, consisting of 3 containers. Home visits were used to record demographic information, three-day food intake, and physical activities of the women in the study. Anthropometric measurements were also made. Recipes for the menus were received. Food intakes were analysed, and the total daily intake of energy and nutrients were calculated. Results: A total of 81 adult women volunteered for the study. It was calculated that women had an average per capita income of 3.28±1.98 Dollar. While their average age was 36.4±9.12 years, it was determined that 50.6% of them had a chronic disease. Illiterate women were in the majority (48.1%). Mean values of marriage age, number of pregnant women and number of living children were determined as 15.68±2.83 (min-max: 10-24), 5.1±2.16 and 3.9±1.70, respectively. It was determined that women provided half of their daily energy (%49.7) from the meal given as the needy meal. However, it was determined that 88.6% of women had still insufficient daily calcium intake. It was determined that 56.0% of women had above normal BMI values and 38.0% of women have a sedentary level of physical activity. Conclusion: The study presented that without food service, women were severely malnourished, and that inadequate nutrient intake continued even though food service was available. Women's education should be provided, or their current level of education should be increased. Furthermore, women's participation in business should be encouraged.
Amaç: Dünyada yoksul sayısının giderek arttığı, kadınların ve çocukların bu durumdan daha fazla etkilendiği bildirilmektedir. Beslenme sosyoekonomik durum ile yakından ilişkilidir. Yoksul kimseler besin ögesi gereksinimlerini karşılayamayıp, beslenmeye bağlı sağlık sorunları yaşayabilirler. Türkiye’de yoksul kimselerin beslenme durumlarının saptandığı çok az sayıda çalışma mevcuttur. Bu çalışma, yoksul (muhtaç) kadınların beslenme durumlarının değerlendirilmesi amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Çalışma, Ankara Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından yoksul (muhtaç) kimse olarak belirlenmiş kadınlar ile yürütülmüştür. Bu vakıf tarafından hanelere 1 ile 5 kişilik, 3 kaptan oluşan öğle yemeği servisi yapılmaktadır. Çalışmada kadınların demografik bilgileri, üç günlük besin tüketimleri ve fiziksel aktivite kayıtları ev ziyaretleri yapılarak belirlenmiştir. Ayrıca antropometrik ölçümleri (boy, kilo, bel çevresi) alınmıştır. Servis edilen yemeklerin yemek reçeteleri alınarak, enerji ve besin ögesi analizi yapılmıştır. Bulgular: Çalışma, gönüllü 81 kadın ile tamamlanmış ve günlük ortalama gelirin kişi başına 3.28±1.98 Dolar olduğu belirlenmiştir. Kadınların yaş ortalamaları 36.4±9.12 yıl iken, %50.6’sının kronik bir hastalığının olduğu bulunmuştur. Okuryazar olmayan kadınlar çoğunluktadır (%48.1). Evli olan kadınların evlilik yaşı, gebe sayısı ve yaşayan çocuk sayısı ortalama değerleri, sırasıyla 15.68±2.83 (min-max:10-24), 5.1±2.16 ve 3.9±1.70’tir. Kadınlar, muhtaç yemeğinden günlük toplam aldıkları enerjinin yaklaşık yarısını (%49.7) karşılamıştır, ancak %88.6’sı günlük kalsiyum gereksinimini hala karşılayamamıştır. Kadınların %56.0’sının BKI değerinin normalin üzerinde olduğu, %38.0’inin fiziksel aktive düzeyinin sedanter düzeyde olduğu bulunmuştur. Sonuç: Çalışmada kadınların muhtaç yemeği olmadan oldukça yetersiz beslendikleri, yemek hizmetine rağmen yetersiz besin ögesi alımlarının devam ettiği görülmektedir. Kadınların mutlaka eğitim almaları sağlanmalı veya eğitim düzeyi yükseltilmelidir. Ayrıca kadınların iş yaşamına katılımları desteklenmelidir.