Mağara duvarlarına ilk çizgiyi çizdiği gündenbugüne iletişim kurmak ve duygularınıifade etmek için farklı araçlar arayışındaolan insanoğlu bu arayışının bugün geldiğinoktada sanal gerçeklik teknolojisi ilegündelik hayatlarında daha fazla karşılaşmayabaşlamıştır. Bilgi ve enformasyona dayalı olarakyaşamlarını sürdürmeye adapte olmak içinçabalayan günümüz toplumlarında bilişim veenformasyon teknolojilerinde yaşanan bu hızlıdeğişim beraberinde bireylerin gerçeklik ile olanbağlarını zayıflatmakta yahut dönüştürmektedir.Dolayısı ile mekân ve zamandan bağımsızolarak teknolojiye adapte bir şekilde yaşamınısürdürmeye çalışan insanlar henüz var olan yeniteknolojilere alışma aşamasında iken yeni birteknolojinin ortaya çıkması ile kafa karışıklıklarıiçerisinde yönlerini bulmaya çalışmaktadır. Bubağlamda sanal gerçeklik teknolojisinin sinemaüzerinden okuması yapılmaya çalışıldığındakarşılaşılan ilk başlık olarak geleneksel sinemadayönetmenin bakış açısı ve isteği doğrultusundayapılan çerçeve içerisindeki düzenlemelerkarşımıza çıkmaktadır. Geleneksel sinemanınbu özelliği karşısında yönetmenin bakışı vekadrajından bağımsız olarak sanal gerçeklikteknolojisinde izleyici 360 derece bir bakışözgürlüğüne sahiptir. Bu durum sinemadaki“point of view” (öznel bakış) çekiminin deötesinde yeni bağlamlar oluşturmaktadır. Buçalışmada öncelikle Bazin’in gerçekçi sinemakuramı izleğinde sanal gerçeklik teknolojisininve 360 derece filmlerin günümüz sineması içinne anlam ifade ettiğinin bir değerlendirmesiyapılacaktır. Daha sonrasında ise “The JungleBook” (2016) filminin iki boyutlu ve 360 dereceolarak hazırlanan versiyonlarından bir sahnekarşılaştırılarak sanal gerçeklik teknolojisi ileüretilen içerikler sinemasal anlatım ve üretimaçısından değerlendirilecektir. Bu makale,henüz terminolojisi ve sınırları tam olarakbelirlenmemiş olan bu yeni teknoloji ve anlatısınısinema kuramları üzerinden okumaya çalışarakalan literatürüne katkı yapmayı amaçlamaktadır.