Göçebe hayvancılık faaliyeti, insanlık tarihi boyunca avcı-toplayıcı dönemden bu yana göçebe toplulukların geçim ekonomisinin temelini oluşturmaktadır. Göçebe toplulukların sosyal yapısı, geniş aile yapısı ve kan bağıyla sıkı bir bağa dayanır. Göçebelerin hayvanlarıyla gerçekleştirdiği bu faaliyet farklı coğrafi alanlarda değişen mevsimsel koşullara bağımlı bir şekilde gerçekleşmektedir. Günümüzde Afrika ve Asya Kıtaları bu faaliyetin yoğun bir şekilde gerçekleştiği yerler arasındadır. Yaşanan bu göç hareketi ile göçebe topluluklar kaynağa doğru hareket ederek geçim ekonomilerinin temelini oluşturan hayvanlarına uygun otlak alanları değerlendirmektedir. Ekonomik anlamda otlak alanlardaki çayırlar protein içeriği yüksek hayvansal ürünlere dönüşmekte ve değer kazanmaktadır. İnsan, hayvan ve doğa ekseninde gerçekleşen bu üretken model fosil yakıtlara bağımlı olmadan tabiat ile iç içe geçmiş sürdürülebilir bir yapıdadır. Bu faaliyetin gerçekleştiği alanlarda mevcut olan göçebe hayvan varlığı ve üretilen hayvansal ürünler Türkiye ekonomisine katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda göçebe hayvancılık faaliyetinin fonksiyonları arasında damızlık hayvanların muhafazası, kırsal alanlarda istihdam sağlama, kırsaldan kente göçü önleme, ekstansif üretim yapısı ile gıda güvencesini sağlama gibi fonksiyonları vardır. Ancak, göçebe topluluklar günümüzde çeşitli sorunlar ve belirsizlikler ile karşı karşıya kalmakta ve kendi imkânları ölçüsünde bu sorunlarına karşı çözüm stratejileri geliştirmektedir.
Nomadic animal husbandry activity has been the basis of the livelihood economy of communities since the hunter-gatherer period throughout human history. The social structure of nomadic communities is based on a tight connection with extended family structure and blood ties. This activity carried out by nomads with their animals is dependent on changing seasonal conditions in different geographical areas. Today, the continents of Africa and Asia are among the places where this activity takes place intensively. With this migration movement, nomadic communities move towards the source and utilise the grazing areas suitable for their animals, which form the basis of their livelihood economy. In economic terms, the meadows in grazing areas turn into animal products with high protein content and gain value. This productive model, which takes place on the axis of human, animal and nature, has a sustainable structure intertwined with nature without being dependent on fossil fuels. Nomadic livestock and animal products produced in the areas where this activity takes place contribute to the Türkiye economy. In this context, the functions of nomadic animal husbandry activity include the preservation of breeding animals, providing employment in rural areas, preventing migration from rural to urban areas, and ensuring food security with its extensive production structure. However, nomadic communities today face various problems and uncertainties and develop solution strategies against these problems within their possibilities.