Bu çalışmada Halide EdipAdıvar’ın kaleme aldığı Vurun Kahpeye adlı roman olumlu kahramanlar, belirtik ve örtük hakikat, kahramanın iç dünyasınınaçılımı ve yazarın eserine uzaklığı açılarından ele alınmış ve bu süreçteeser Cengiz Aytmatov tarafından kaleme alınan Cemile adlı romanla karşılaştırılmıştır. Aynı zamanda olumlu kahramanlar başlığı altında Özbekve Kırgız edebiyatından da örnekler vererek Türk edebiyatında tip olaraktanımlanan terim ile olumlu kahraman olarak tanımlanan terim arasındaki farklarüzerinde durulmuştur. Kahramanın iç dünyasının açılımı ile ilgili karşılaştırmalıolarak verilen örnekler vasıtasıyla yapılan karşılaştırmalarda ise ilkeselolarak doğru olanın ne olduğu araştırılmıştır. Yazarın eserine uzaklığı konusu da irdelenerek karşılaştırmasıyapılan romanlar arasında sanatsal olarak bir değerlendirme yapılmıştır. Ayrıcamakalede Halide Edip Adıvar’ın oluşturmaya çalıştığı varsayılan kolektif belleküzerinde de durularak eserin bu yüzden belirtikhakikate yakın bir çizgide kaleme alındığı üzerinde durulmuş ve Vurun Kahpeye adlı eserin sanat değeriaçısından bir yargıya varmaya çalışılmıştır.
In this study the novel called “Vurun Kahpeye” which was written by Halide Edip Adıvar, was emphasized in terms of positive characters, obvious and implicit reality, evolution of the inside world of the character and the distance of the writer to novel and in this process it was compared with the novel called “Cemile” which was written by Cengiz Aytmatov. At the some time the differences between the term which is defined as type and the term which is defined as positive character in Turkish literature giving examples from Uzbek and Kyrgyz literatures under the title of positive characters, were emphasized. Through the comparative examples and comparisons the question of principal truth was investigated in the character`s inside world. An artistic evaluation was made among the evaluated novels by examining the subject of the distance of the writer to novel. Also, in the article the collective memory which was supposed to be formed by Halide Edip Adıvar was emphasized because of this the novel was reality and it was tried to pass judgment on the artistic value of the novel called “Vurun Kahpeye”.