Bu çalışma, afet sonrası yeniden yapılanma süreçlerinde konvansiyonel yapım yöntemleri ile parametrik tasarım ve 3B baskı gibi yeni nesil dijital teknolojilerin karşılaştırmalı analizini sunmaktadır. Araştırmanın temel amacı, geleneksel yöntemler ile dijital teknolojilerin güçlü ve zayıf yönlerini değerlendirmek, kullanıcı odaklı tasarımın afet sonrası planlamaya entegrasyonunu analiz etmektir. Nitel araştırma metodolojisi kullanılan çalışma, ayrıca her iki yaklaşımın en etkili yönlerini birleştiren hibrit modellerin geliştirilmesine katkı sağlamayı ve önerilen stratejileri kullanıcı entegrasyonu, uygulama süreci, üretim uyarlanabilirliği ve kullanıcı merkezli esnek tasarım paradigması kriterleri açılarından değerlendirmektedir. Bulgular, teknoloji odaklı yaklaşımların kullanıcı katılımını artırdığını, yerel ihtiyaçlara daha duyarlı olduğunu ve çevresel sürdürülebilirliği desteklediğini göstermektedir; ancak bu yaklaşımlar yüksek maliyet ve teknik uzmanlık gereksinimi gibi sınırlılıklar da içermektedir. Geleneksel yöntemler hızlı ve geniş ölçekli müdahale avantajı sunsa da değişen ihtiyaçları karşılamakta yetersiz kalmaktadır. Afet sonrası yeniden yapılanmada yalnızca tek bir yaklaşıma dayalı çözümler yerine, her iki paradigmanın güçlü yönlerini birleştiren hibrit stratejilerin geliştirilmesi önerilmektedir. Kullanıcı merkezli, esnek ve sürdürülebilir tasarım stratejilerinin benimsenmesi, fiziksel çevrenin yanı sıra sosyal ve kültürel yapının da dirençli hâle gelmesine katkı sağlayacaktır.
This study presents a comparative analysis of conventional methods and new-generation digital technologies, such as parametric design and 3D printing, in post-disaster reconstruction processes. The principal objective of this study is to assess the strengths and weaknesses of traditional methods and digital technologies, and to examine the integration of user-centered design into post-disaster planning. Employing a qualitative research methodology, the study also aims to contribute to the development of hybrid models that combine the most effective aspects of both approaches and evaluate the proposed strategies in terms of user integration, implementation processes, production adaptability, and user-centered flexible design paradigm criteria. The findings indicate that technology-oriented approaches enhance user participation, demonstrate greater responsiveness to local needs, support environmental sustainability; however, these approaches are also associated with certain limitations notably high costs and the requirements for technical expertise. While traditional methods offer advantages for rapid and large-scale interventions, they prove inadequate in addressing evolving needs. The research recommends developing hybrid strategies that integrate the strengths of both paradigms rather than solutions based solely on a single approach to reconstruction. The adoption of user-centered, flexible, and sustainable design strategies will contribute to enhancing the resilience of not only the physical environment but also social and cultural fabric.