This article examines the relationship between the experience of modernity and the tragic vision in Safiye Erol’s novel Ülker Fırtınası (Storm of the Pleiades), published in 1944, with particular attention to the protagonist Nuran’s existential crisis. It argues that the novel articulates a distinctly 1930s Istanbul-based experience of modernity through a tragic vision. By tragic vision, the article conceptualizes the tragic as an analytical category within the context of the Turkish novel, drawing on both Western and non-Western theoretical frameworks. It explores how Nuran’s narrative is structured as an inevitable tragic condition of life through the Christian myth of Judas’s betrayal of Jesus. It further analyzes how Nuran’s existential crisis culminates in a form of spiritual integration with Republican cultural modernization, presenting the novel’s tragic vision as both a worldview and an inescapable outcome of Turkish modernity.
Bu makale, Safiye Erol’un 1944 yılında yayımlanan Ülker Fırtınası adlı romanında modernlik deneyimi ile trajik tasavvur arasındaki ilişkiyi, bilhassa ana karakter Nuran’ın varoluşsal krizi üzerinden incelemektedir. Makale, romanın 1930’ların İstanbul’unda yaşanan modernlik deneyimini belirgin biçimde trajik bir tasavvur aracılığıyla dile getirdiğini ileri sürmektedir. Trajik tasavvur kavramıyla makale, trajik olanı Türk romanı bağlamında analitik bir kategori olarak kavramsallaştırmakta ve bunu hem Batılı hem de Batı dışı kuramsal çerçevelerden yararlanarak gerçekleştirmektedir. Makale Nuran’ın hikâyesinin İsa’nın Yahuda tarafından ihanete uğramasına ilişkin Hristiyan miti aracılığıyla hayatın kaçınılmaz bir trajik koşulu olarak nasıl yapılandırıldığını incelemektedir. Ayrıca, Nuran’ın varoluşsal krizinin Cumhuriyet dönemi kültürel modernleşmesiyle bir tür manevi bütünleşme olarak nasıl sonuçlandığını analiz etmekte, romanın söylemindeki trajik tasavvuru hem bir dünya görüşü hem de Türk modernitesinin kaçınılmaz bir sonucu olarak ortaya koymaktadır.