Propaganda; İngiltere’nin eski başbakanlarından Thatcher’in anlatımı ile “terörizmin oksijenidir”. Devletin siyasal aygıtlarına, hukuk düzenine yönelik yıkıcı ideolojisini, siyasal amacını, fikirlerini; gerçekleştirdiği sembolik şiddet eylemlerinin arkasına yerleştiren terör örgütü; korkutarak uyuşturduğu kitlelerin zihinlerine bu yolla erişmeyi ve onları dönüştürmeyi hedefler.Ne var ki, terör örgütünün elinde muazzam bir silah olan propaganda, ifade hürriyetinin bir tezahürü/görünüm şekli olarak da değerlendirilir. İfade hürriyeti ise bütün hürriyetlerin özü ve ön koşulu olarak kabul edildiği için hukuksal müdahale ve kısıtlamadan olabildiğince korunmak istenir. Üstelik, salt bir düşünce açıklaması olarak, ifadenin herhangi bir suça vücut vermeyeceğine ilişkin kuvvetli bir eğilim de mevcuttur. Gerçekten, bu yaklaşıma göre en yıkıcı fikir ya da düşünce açıklaması dahi serbest tartışma ortamında panzehrini bulacak, böylece hukuksal bir müdahaleye ihtiyaç da kalmayacaktır. İfade hürriyetinin bir türevi olarak görülen propaganda fiilleri için de benzer değerlendirme sık sık yapılır. Oysa, haklar ve yükümlülüklerin karşılıklığı temelinde şekillenmiş olan modern hukuk düzenlerinde, hiçbir hak ve hürriyet sınırsız kabul edilmez. Dolayısıyla ifade hürriyetinin de sınırlarının olacağı tabiidir. Yaygın kabulün aksine basit bir düşünce açıklamasından daha fazla anlam içeren propaganda filleri için bu sınır evleviyetle mevcuttur. Ancak sağlıklı bir değerlendirme için ifade ile propaganda arasındaki sınırın belirginleştirilmesine ve propagandanın terörizmde oynadığı rolün anlaşılmasına ihtiyaç bulunmaktadır.
Propaganda; In the words of Thatcher, one of the former prime ministers of England, “It is the oxygen of terrorism.” Its destructive ideology, political aim and ideas against the political apparatus of the state and the legal order; theterrorist organization that places it behind its symbolic acts of violence; it aims to reach and transform the minds of the masses that it intimidates by intimidating.However, propaganda, which is tremendous weapon in the hands of the terrorist organization, is also considered as a manifestion of freedom of expression. Since freedom of expression is accepted as the essence and precondition of all freedoms, it is desired to be protected as much as possible from legal interference and restriction. Moreover , there is a strong tendency that the statement, as a mere statement of thought, does not imply any crime. Indeed, according to this approach, even the most destructive idea or expression of thought will find its antidote in an environment of free discussion, so that there will be no need for a legal intervention. A similar evaluation is often made for propaganda acts, which are seen as a derivative of freedom of expression.However, in modern legal orders, which are shaped on the basis of reciprocity of rights and obligations, no rights and freedoms are considered unlimited. Therefore, it is natural that freedom of expression will have its limits. Contrary to popular belief, this limit is certainly present for propaganda elephants that have more meaning than a simple statement of thought. However, for a sound evaluation, it is necessary to clarify the border between expression and propaganda and to understand the role of propaganda in terrorism.