Novus Orbis: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Dergisi 2687-220X Özgür TÜFEKÇİ Political Science Siyaset Bilimi Conflict Resolution and Neoclassical Realism: An Analysis of the Annexation of Crimea and the Russia-Ukraine Conflict Çatışma Çözümü ve Neoklasik Realizm: Kırım’ın İlhakı ve Rusya-Ukrayna Çatışmasının Bir Analizi https://orcid.org/0000-0002-5915-2338 Abdik Aslı Şevval İSTANBUL ÜNİVERSİTESİ 04 30 2022 4 1 71 92 11 12 2021 01 17 2022 Copyright © 2018, Novus Orbis: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Dergisi 2018 Novus Orbis: Siyaset Bilimi ve Uluslararası İlişkiler Dergisi

In 2014, Crimea was annexed and joined Russia's territory, despite international law. However, the problems between Ukraine and Russia could not be resolved. This article argues that in order to understand the ongoing tension between these two countries today, the annexation of Crimea should be analysed in detail. Because the annexation symbolises a turning point of the conflict in Ukraine. Therefore, the purposes of writing this article are to explain Russia’s decision to annex Crimea with neoclassical realist theory, to analyse the conflict between Russia and Ukraine and to offer potential suggestions for conflict resolution. The article also aims to link neoclassical realism with conflict resolution studies. From this point of view, this study aims to answer three main research questions: Is it possible to articulate the neoclassical realist approach and conflict resolution as opposed to traditional realist approaches? If possible, to what extent and how can they contribute to each other? Which factors or variables were effective in Russia's decision to annex Crimea? The article argues that both internal and external variables from all three levels of analysis were effective in Russia's decision to annex Crimea, and therefore, neoclassical realist theory is more explanatory in analysing the annexation decision. The article also argues that neoclassical realism and conflict resolution literature can make a complementary contribution to each other.

2014 yılında Kırım uluslararası hukuka aykırı bir şekilde ilhak edildi ve Rusya’nın topraklarına katıldı. Fakat, Ukrayna ve Rusya arasındaki sorunlar çözülemedi. Bu makale, bugün bu iki ülke arasında devam etmekte olan gerginliğin anlaşılabilmesi için, öncelikli olarak, Kırım’ın ilhakının detaylı bir şekilde analiz edilmesi gerektiğini savunmaktadır. Çünkü ilhak, Ukrayna’daki çatışmanın dönüm noktasını simgelemektedir. Bu nedenle, makalenin yazılma amacı, Rusya’nın Kırım’ı ilhak kararını neoklasik realist teori ile açıklayıp, Rusya ile Ukrayna arasındaki çatışmayı analiz etmek ve çatışma çözümü için potansiyel öneriler sunmaktır. Makale, neoklasik realizm ile çatışma çözümü çalışmalarını birbirine eklemlemeyi hedeflemektedir. Buradan hareketle, bu çalışma “Geleneksel realist yaklaşımların aksine, neoklasik realist yaklaşım ile çatışma çözümünün eklemlenmesi mümkün müdür? Ve eğer mümkünse, birbirlerine hangi ölçüde ve nasıl katkı sağlayabilirler?” ve “Rusya’nın Kırım’ı ilhak kararında, hangi analiz düzeylerinden hangi faktörler veya değişkenler etkili olmuştur? Ve bu değişkenlerin oynadığı roller nelerdir?” sorularına cevap aramaktadır. Makale, Rusya’nın Kırım’ı ilhak kararında her üç analiz düzeyinden hem iç hem de dış değişkenlerin etkili olduğunu ve bu nedenle, neoklasik realist kuram, ilhak kararını analiz etmede daha açıklayıcı olduğunu savunmaktadır. Ayrıca, neoklasik realizm ve çatışma çözümü literatürünün birbirine tamamlayıcı bir katkısı olabileceğini savlamaktadır.

 Kırım’ın İlhakı Neoklasik Realizm Rus Dış Politikası Çatışma Çözümü Rusya Russia The Annexation of Crimea Neoclassical Realism Russian Foreign Policy Conflict Resolution Becker, M. E., Cohen, M. S., Kushi, S. ve McManus, I. P. (2015). Reviving the Russian empire: the Crimean intervention through a neoclassical realist lens. European Security, 1–22. https://doi.org/10.1080/09662839.2015.1084290 Bukkvoll, T. (2016). Why Putin went to war: ideology, interests and decision-making in the Russian use of force in Crimea and Donbas. Contemporary Politics, 22(3), 267–282. https://doi.org/10.1080/13569775.2016.1201310 Eitelhuber, N. (2009). The Russian Bear: Russian Strategic Culture and What it Implies for the West. Connections: The Quarterly Journal, 09(1), 1–28. https://doi.org/10.11610/connections.09.1.01 Freedom House (2020). Democracy Status. Erişim: https://freedomhouse.org/explore-the-map?type=nit&year=2021 Gülboy, P. G. (2014).Ukrayna’da Çatışmanın Yönetilmesi. Hasret Çomak, Caner Sancaktar, Zafer Yıldırım (Ed.), Uluslararası Politikada Ukrayna Krizi içinde (263-288). İstanbul: Beta. Güneş, H. (2021, Nisan 12). ABD, Ukrayna üzerinden Avrupa’yı hizaya çekmek istiyor. Evrensel. Erişim: https://www.evrensel.net/haber/430379/doc-dr-hakan-gunes-abd-ukrayna-uzerinden-avrupayi-hizaya-cekmek-istiyor Hale, H. E. (2010). Eurasian polities as hybrid regimes: The case of Putin’s Russia. Journal of Eurasian Studies, 1(1), 33–41. https://doi.org/10.1016/j.euras.2009.11.001 Hill, F. (2016). Putin: The one-man show the West doesn’t understand. Bulletin of the Atomic Scientists, 72(3), 140–144. https://doi.org/10.1080/00963402.2016.1170361 İmanbeyli, V. (2014). Ülke-İçi Krizden Uluslararası Soruna Ukrayna-Kırım Meselesi. SETA, (36), 1–8. İnalcık, H. (2017). Kırım Hanlığı Tarihi Üzerine Araştırmalar: 1441-1700. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları. Kappeler, A. (2014). Ukraine and Russia: Legacies of the imperial past and competing memories. Journal of Eurasian Studies, 5(2), 107–115. https://doi.org/10.1016/j.euras.2014.05.005 Kelkitli, F. A. (2014). Kırım: Rusya İçin Vazgeçilmez Yarımada. Hasret Çomak, Caner Sancaktar, Zafer Yıldırım (Ed.), Uluslararası Politikada Ukrayna Krizi içinde (289-308). İstanbul: Beta. Kenez, P. (2006). A History of the Soviet Union from the Beginning to the End. 2. bs. New York: Cambridge University Press. Kiraz, S. (2020). Bir Dış Politika Yaklaşımı olarak Neoklasik Realizmin İncelenmesi. Ömer Halisdemir Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 13(4), 665–686. https://doi.org/10.25287/ohuiibf.703693 Levada Center (t.y.). Putin’s Approval Rating. Erişim: https://www.levada.ru/indikatory/ Mearsheimer, J. J. (2014). Why the ukraine crisis is the west’s fault. Foreign Affairs, 93(5), 1–12. Meister, S. (2019). The domestic and foreign policy nexus: politics, threat perception and Russian security strategy. Roger E. Kanet (Ed.), Routledge Handbook of Russian Security içinde (s. 75-85). New York: Routledge. Metre, L. V., Gienger, V. G., & Kuehnast, K. (2015). The Ukraine-Russia Conflict: Signals and Scenarios for the Broader Region. In United States Institute of Peace. Retrieved from www.usip.org Morgenthau, H. J. (1948). Politics among Nations: The Struggle For Power And Peace. New York: Alfred A. Knopf. Neumann, I. B., & Heikka, H. (2005). Grand strategy, strategic culture, practice: The social roots of nordic defence. Cooperation and Conflict, 40(1), 5–23. https://doi.org/10.1177/0010836705049731 Pifer, S. (January 28, 2016). Mr. Lavrov, Russia, andthe Budapest Memorandum. Brookings. Erişim: https://www.brookings.edu/blog/order-from-chaos/2016/01/28/mr-lavrov- Rathbun, B. (2008). A Rose by Any Other Name: Neoclassical Realism as the Logical and Necessary Extension of Structural Realism. Security Studies, 17(2), 294–321. https://doi.org/10.1080/09636410802098917 Ripsman, N. M., Taliaferro, J. W. ve Lobell, S. E. (Ed.)(2009). Neoclassical Realism, the State, and Foreign Policy. New York: Cambridge University Press. Ripsman, N. M., Taliaferro, J. W. ve Lobell, S. E. (2016). Neoclassical Realist Theory of International Politics. New York: Oxford University Press. Rose, G. (1998). Review: Neoclassical Realism and Theories of Foreign Policy. World Politics, 51(1), 144–172. Schweller, R. L. (2004). Unanswered Threats: A Neoclassical Realist Theory of Underbalancing. International Security, 29(2), 159–201. https://doi.org/10.1515/9781400837854 Sergunin, A. (2016). Explaining Russian Foreign Policy Behavior. Theory and Practice. İçinde A. Umland (Ed.), Europe-Asia Studies (C. 69). https://doi.org/10.1080/09668136.2017.1314624 Sinovets, P. (2016). From Stalin to Putin: Russian Strategic Culture in the XXI Century, Its Continuity, and Change. Philosophy Study, 6(7), 417–423. https://doi.org/10.17265/2159-5313/2016.07.002 Skak, M. (2016). Russian strategic culture: the role of today’s chekisty. Contemporary Politics, 22(3), 324–341. https://doi.org/10.1080/13569775.2016.1201317 Treisman, D. (2016). Why Putin took Crimea. Foreign Affairs, Vol. 95, pp. 47–54. Van Zon, H. (2001). Ethnic conflict and conflict resolution in Ukraine. Perspectives on European Politics and Society, 2(2), 221–240. https://doi.org/10.1080/1570585018458760 Waltz, K. (1979). Theory of International Politics. Boston: Addison-Wesley Publishing. Wilson, A. (2014). Ukraine Crisis: What it Means For the West. New Haven: Yale University Press. Ziegler, C. E. (2009). The History of Russia. California: Greenwood Press.