İstanbul’un 1453’te Osmanlı Türklerinin eline geçişini anlatan birçok Hıristiyan yazar bu olaya, şehrin günahkâr sakinlerinin barbar ve kâfir Türkler vasıtasıyla ilahi bir cezalandırmanın sonucu gerçekleşen bir felaket gözüyle bakarken, Laonikos Chalkokondyles’in tarihi eseri bu soruna çok farklı bir şekilde yaklaşmaktadır. Eser, milletlerin kısmen şans sayesinde, ancak aynı zamanda sahip oldukları erdeme göre de büyümüş ya da yıkılmış olduğunu iddia etmektedir -ki Türkler böylelikle yalnız aracı olmakla kalmayıp başarılarında da hak sahibi olabilmektedir. Bu yaklaşımda, Chalkokondyles klasik Grek yazımını değil, Livy ve Cicero’da bulunan Rönesans İtalya’sıyla bağlantıların bir sonucu olarak benimsemiş olması muhtemel bir Batı geleneğini yansıtmaktadır