Boğazlara hakim konuma sahip Ege’nin kuzeyindeki Limni, Taşoz, İmroz, Bozcaada ve Semendirek adalarına ait tahrir defterlerindeki küçükbaş hayvancılığa dair kayıtlar ve vergi rejimi, devletin genelinde görülen vergi tatbikatından farklılık göstermesi açısından ilgi çekicidir. Osmanlıların fethettikleri bölgedeki hassasiyetlere bağlı olarak, reayanın yararını gözeten ancak devlet için bir anlamda yeni olan bazı mahalli uygulamaları benimsediği bilinen bir husustur. Bu makalede, inceleme konusu edilen adalarda da benzeri bir durumun söz konusu olduğu gözler önüne serilmeye çalışılmaktadır. Ayrıca tahrir defterlerinin çalışmanın ana mehazını oluşturmasının da etkisiyle bu beş Ege Adası’nda yürütülen hayvancılık faaliyetinin tahrir dönemleri arasındaki gelişimi yalnızca iktisadî yönüyle değil aynı zamanda halkın gıda ihtiyacı da göz önünde bulundurularak tetkik edilmesi amaçlanmaktadır