Romantik ilişkiler, genç yetişkinlik döneminde kimlik oluşumu ve sosyal becerilerin kazanımı gibi gelişimsel görevlerin yerine getirilmesinde önemli bir işlev görmektedir. Bu araştırmanın amacı, bireylerin bütünleştirici kendilik farkındalığı ve otantiklik düzeylerinin romantik ilişkilerde yaşadıkları doyum ile ilişkisini ortaya koymaktır. Araştırma, 18-27 yaş aralığında, romantik ilişki sürdüren 301 katılımcı ile yürütülmüştür. Veriler, İlişki Doyumu Ölçeği, Otantiklik Ölçeği ve Bütünleştirici Kendilik Farkındalığı Ölçeği aracılığıyla toplanmıştır. Analiz sürecinde IBM SPSS Statistics 22 programı kullanılarak korelasyon ve çoklu regresyon analizleri yapılmıştır. Elde edilen bulgular, ilişki doyumuyla bütünleştirici kendilik farkındalığı ve otantiklik arasında pozitif ve anlamlı ilişkiler olduğunu göstermiştir. Öte yandan otantikliğin alt boyutları olan kendine yabancılaşma ve dış etkiyi kabullenme ile negatif yönde anlamlı ilişkiler tespit edilmiştir. Çoklu regresyon analiz sonucunda ise saf otantikliğin romantik ilişki doyumunun %25’ini açıklayan merkezi bir yordayıcı olduğunu göstermiştir. Bütünleştirici kendilik farkındalığı ise yüksek korelasyon nedeniyle bağımsız olarak anlamlı bir katkı göstermemiştir. Bu sonuçlar, bireyin kendine yönelik içgörüsü ve gerçek benliğini dışa vurma kapasitesinin, romantik ilişkilerde yaşanan tatmini anlamada kritik bir rol oynadığını göstermektedir. Çalışmanın bulguları mevcut alanyazın doğrultusunda tartışılarak ele alınmış ve çeşitli önerilerde bulunulmuştur.
Romantic relationships play a crucial role in emerging adulthood, supporting identity formation and the development of social skills. The aim of this study was to examine how individuals’ levels of integrative self-awareness and authenticity relate to their satisfaction in romantic relationships. The study was conducted with 301 participants aged between 18 and 27 who were currently involved in a romantic relationship. Data were collected using the Relationship Satisfaction Scale, the Authenticity Scale, and the Integrative Self-Awareness Scale. Correlation and multiple regression analyses were conducted using IBM SPSS Statistics 22. The findings indicated significant positive relationships between relationship satisfaction and both integrative self-awareness and authenticity. Conversely, the sub-dimensions of authenticity—self-alienation and acceptance of external influence—were negatively associated with relationship satisfaction. Multiple regression analyses revealed that pure authenticity emerged as a central predictor, explaining 25% of the variance in relationship satisfaction. Integrative self-awareness did not contribute independently, likely due to its high correlation with authenticity. These results underscore that the capacity to gain insight into oneself and to express one’s true self plays a critical role in the experience of satisfaction within romantic relationships. The study’s findings are discussed in the context of existing literature, and implications for interventions aimed at enhancing authenticity and self-awareness in emerging adults are provided.