SAĞLIK HİZMETLERİNDE KATILIM PAYI UYGULAMASI VE BU UYGULAMANIN SOSYAL DEVLET İLKESİ VE SOSYAL GÜVENLİK HAKKI BAKIMINDAN İNCELENMESİ

Abstract

Sosyal devlet ilkesi gereğince kişilere, devlet tarafından kimseye muhtaç olmadan, belli bir gelir seviyesinde, sağlık ve huzur içinde insanca yaşayabilmesi için sosyal güvenlik hakkı sağlanmıştır. Bu hak Anayasa ile de teminat altına alınmıştır. Bu hak kapsamında kişilere temelde belli bir gelir seviyesi ve sağlık hizmetlerinden yararlanma imkanı verilmiştir. Sağlık hizmetlerinden gerçek ihtiyaç sahiplerinin yararlanması, hizmet talebinde bulunanlara daha iyi ve sürekli hizmet verilebilmesi için sağlık hizmetlerinden katılım payı alınmaya başlanmıştır. Ancak katılım payı uygulamasının, özellikle düşük gelir seviyesindeki kişilerin Anayasa ile teminat altına alınmış sosyal güvenlik hakkının tam olarak kullanmasını engelleyebileceği değerlendirilmektedir

Keywords

• Sosyal Devlet,Sosyal Güvenlik Hakkı,Katılım Payı

CONTRIBUTION FEE AT HEALTHCARE SERVICES AND ITS ANALYSIS IN RESPECT TO THE PRINCIPLE OF SOCIAL STATE AND THE RIGHT TO SOCIAL SECURITY

Abstract

In accordance with the principle of “social state”, individuals are vested with the right to social security so that they can live self-sufficiently a healthy and peaceful life with a certain level of income. This right is guaranteed under the Constitution. Individuals, within the scope of this right, are essentially enabled to have a certain level of income and the right to benefit from health services. On the other hand, a contribution fee is started to be charged for health services so that the real people in need benefit from health services and those who apply receive better and more qualified health services. However, it is considered that this practice may deter especially those people having a low level of income from enjoying fully their right to social security guaranteed under the Constitution

Keywords

• Social State,Right to Social Security,Contribution Fee

References

1. Aktan, C. Can ve Özlem Özkıvrak (2003), “Sosyal Refah Devleti”, http://www.canaktan.org/politika/refah-devleti/amaclar.htm (Erişim Tarihi: 10.12.2010)
2. Çelik, Faik (2007), “Gelişmekte Olan Ülkelerde Uygulanan IMF Programları ve Refah Devlet Anlayışı”, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, Cilt 4, Sayı 2.
3. GATA (2010), “Sağlık Hizmetleri”, Gülhane Askeri Tıp Akademisi, http://www.gata.edu.tr/shizmet.asp (Erişim Tarihi: 21.12.2010).
4. Güzel, Ali ve Ali Rıza Okur (1998), “Sosyal Güvenlik Hukuku”, 6. Baskı, Beta Yay., İstanbul.
5. İnan, Ercan (2010), “Türkiye’nin Tam 33 İlinde Yeşil Kartlı Sayısı, Çalışan Sayısından http://haber.gazetevatan.com/Haber/315726/1/Gundem Tarihi 19.12.2010). Fazla Çıktı”, (Erişim
6. SGK (2010), “Sigortalı İstatistikleri”, Sosyal Güvenlik Kurumu http://www.sgk.gov.tr/wps/wcm/connect/fe19b70044a59334a1a3e 56eda5d3091/2010_09_sigortali.xls?MOD=AJPERES (Erişim Tarihi: 30.12.2010).
7. Talas, Cahit (1997); “Toplumsal Ekonomi”, 7. Baskı, İmge Yayınevi, Ankara.
8. TÜİK (2010) “Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi Nüfus Sayımı Sonuçları, 2009”, PreHaberBultenleri.do?id=6178 (Erişim Tarihi 23.12.2010)

9. TÜİK (2011), “2009 Yoksulluk Çalışması Sonuçları”, Türkiye İstatistik Kurumu, http://www.tuik.gov.tr/PreHaberBultenleri.do?id=6365 (Erişim Tarihi: 23.01.2011)
10. Ünsal, Erdal M. (2005), “Mikro İktisat” 6. Baskı, Imaj Yayınevi, Ankara.
11. Yazgan, Turan (1992); “İktisatçılar İçin Sosyal Güvenlik Ders Notları”, Türk Dünyası Araştırmaları Vakfı, İstanbul.