sdlr Süleyman Demirel Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi 2146-7129 2980-2989 Süleyman Demirel University 10.52273/sduhfd..1050358 Law in Context Hukuk Yıllık Ücretli İzne Hak Kazanmanın Bir Koşulu Olarak YAPILAN İŞİN VE İŞYERİNİN NİTELİĞİNİN YILLIK ÜCRETLİ İZNE ELVERİŞLİ OLMASI Urhanoğlu İştar HACETTEPE ÜNİVERSİTESİ, HUKUK FAKÜLTESİ 12 29 2021 11 2 643 668 07 06 2021 08 05 2021 Copyright © 2011, Süleyman Demirel Law Review 2011 Süleyman Demirel Law Review

İşçinin çalışarak yorulduğu zamanın bedensel ve ruhsal bakımdan telafi edilmesi gerekir. Bu amacın gerçekleşebilmesi için, dinlenme sürelerinin işçinin insani ihtiyaçlarını karşılayabilecek nitelik ve ölçüde olması gerekir. Yıllık ücretli izin hakkı da çalışanların korunması amacına yönelik, Anayasal kaynaklı ve sosyal nitelikli bir haktır. Yıllık ücretli izin hakkı; işçiler için kanun, iş veya toplu iş sözleşmesi veya örf ve âdet kuralları ile belirlenen çalışma koşullarının yerine getirilmesi kaydıyla, iş ilişkisinin devamında ve çalışma süresinin içinde, çalışmaksızın ve ücretlerinde bir kesinti olmaksızın serbest kalıp dinlenebilme imkânı sağlayan, vazgeçilmez, devredilmez, kişiliğe bağlı bir hak olarak tanımlanabilecektir. Niteliklerinden dolayı bir yıldan az süren mevsimlik ve kampanya işlerinde çalışanların yıllık ücretli izin hakkı yoktur (m.53/III). Ayrıca süreksiz işlerde çalışan işçiler de yıllık ücretli izin hakkından yararlanamaz (m.10).

 Dinlenme Hakkı Yıllık Ücretli İzin Hakkı Süreksiz İş Mevsimlik İş AKI, Erol, “Mevsimlik İşlerde Çalışma Sorunları”, Prof. Dr. Turhan Esener’e Armağan, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Türk Milli Komitesi, Ankara 2000. (2000). AKTAY, A. Nizamettin/ ARICI, Kadir/ KAPLAN SENYEN, E. Tuncay, İş Hukuku, 4. Bası, Ankara 2011. (2013). AKYİĞİT, Ercan, “Yıllık Ücretli İzin Kurumunda Yeni Bir Durum: Yıllık İznin İşverence Kısaltımı (İndirimi)”, Çalışma ve Toplum, 2011/3. (2011a). AKYİĞİT, Ercan, “6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda Yıllık Ücretli İzin”, MESS, SİCİL, İş Hukuku Dergisi, Aralık 2011, Yıl 6, Sayı 24, s. 55-73. (2011b). AKYİĞİT, Ercan, İş Hukuku, 8. Bası, Ankara 2010. (2010). AKYİĞİT, Ercan, İş Kanunu Şerhi, Ankara 2008. (2008). AKYİĞİT, Ercan, 1475 Sayılı İş Kanunu, Deniz İş Kanunu ve Basın İş Kanunu’nda Yıllık Ücretli İzin, Ankara 2000. (2000). ALPAGUT, Gülsevil, “4857 Sayılı Yasa Çerçevesinde Belirli Süreli İş Sözleşmesi”, Mercek, Ocak 2004. (2004). ALPAGUT, Gülsevil, Belirli Süreli Hizmet Sözleşmesi, Ankara 1998. (1998). ANDAÇ, Faruk, İş Hukuku, Türk Çalışma Hukuku Uygulaması, Ankara 2008. (2008). ARAT, Ayşe, Sözleşmenin Değişen Şartlara Uyarlanması, Ankara 2006. (2006). ASTARLI, Muhittin, İş Hukukunda Çalışma Süreleri, Ankara 2008. (2008). BALKIR, Z. Gönül, “Her Yönüyle Mevsimlik İşler”, Kocaeli Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, S. 1, Kasım 1997. (1997). BAŞTERZİ, Süleyman, “Türkiye’de Feshe Karşı Koruma Hukuku Reformunun Sosyal Hukuk ve İstihdam Üzerine Etkileri”, AÜHFD, 2005, S. 3, 2006. (2006). BOWERS, John, Employment Law, Fourth Edition, London 1997. (1997). BÜYÜKTARAKÇI, Sevil, “Mevsimlik İşler ve Kampanya İşlerinde Belirli Süreli İş Sözleşmesi”, DEÜHFD, C. 11, Özel Sayı, 2009. (2009). CANİKLİOĞLU, Nurşen, “İşçinin Yıllık Ücretli İzin Talep Hakkı ve İzin Kullandırılmamasının Sonuçları”, Prof. Dr. Nuri Çelik’e Armağan, C. II, İstanbul 2001. (2001). CENTEL, Tankut, İş Hukuku Bireysel İş Hukuku, Cilt 2, İstanbul 1994. (1994). ÇELİK, Nuri, İş Hukuku Dersleri, 24. Bası, İstanbul 2011. (2011). ÇELİK, Nuri/CANİKLİOĞLU, Nurşen/CANBOLAT, Talat, İş Hukuku Dersleri, İstanbul 2018. (2018). ÇELİK, Nuri/CANİKLİOĞLU, Nurşen/CANBOLAT, Talat, İş Hukuku Dersleri, Yenilenmiş 32. Bası, Ekim, İstanbul 2019. (2019). ÇENBERCİ, Mustafa, İş Kanunu Şerhi, 5. Bası, Ankara 1984. (1984). ÇÖĞENLİ, Taner, Türk İş Hukukunda Yıllık Ücretli İzin, İstanbul 1983. (1983). ÇUBUKÇU, Erdoğan, “Yıllık Ücretli İznin Kullanım Zamanı, İşçinin Kullanmadığı Yıllık İzne Ait Ücret Alacağı, Yıllık İzin Ücretinde Zamanaşımı Başlangıcı”, Karar İnceleme, TÜHİS İş Hukuku ve İktisat Dergisi, Kasım 1999-Şubat 2000. (2000). DEMİR, Fevzi, Yargıtay Kararları Işığında İş Hukuku ve Uygulaması, 3. Bası, İzmir 2003. (2003). EKİN, Ali, “Avrupa Birliği ve Türk İş Hukukunda Dinlenme Süreleri”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C. II, İstanbul 2011. (2011). EKONOMİ, Münir, İş Hukuku, C. I, Ferdi İş Hukuku, 3. Bası, İstanbul 1984. (1984). ERTÜRK, Şükran, İş İlişkisinde Temel Haklar, Ankara 2002. (2002). ESENER, Turhan, İş Hukuku, 3. Bası, Ankara 1978. (1978). EYRENCİ, Öner/TAŞKENT, Savaş/ULUCAN, Devrim, Bireysel İş Hukuku, 4. Bası, İstanbul 2010. (2010). GOLDMAN, Alvin, Labor and Employment Law in the United States, 1996. (1996). GÜMÜŞ, A. Tarık, Sosyal Devlet Anlayışının Gelişimi ve Dönüşümü, İstanbul 2010. (2010). GÜNAY, Cevdet İlhan, “Yıllık Ücretli İzin Hakkı ve Ücretli İzin Alacağı”, Sicil İHD, S. 20, Aralık 2010. (2010). İNCE, Ergun, Çalışma Hukuku, İstanbul 1998. (1998). KABOĞLU, Ö. İbrahim, Özgürlükler Hukuku, İnsan Haklarının Hukuksal Yapısı Üzerine, 3. Bası, İstanbul 1993. (1993). KAPLAN, E. Tuncay, Bireysel İş Hukuku, 11. Baskı, Kasım 2020, Ankara. (2020). KAR, Bektaş, “Mevsimlik İş”, Sicil İHD, S. 4, Y. 1, Aralık 2006. (2006). KAYHAN, Necati, “Ulusal ve Uluslararası Normlara Göre Türkiye’de Yıllık İzin Hakkı ve Kamuda Alt İşverenlik İzin Uygulaması”, Çalışma İlişkileri Dergisi, C. 1, S. 1, 2010. (2010). KÖSEOĞLU, Ali Cengiz/KABÜL, “Sibel, Türk İş Hukukunda Çalışma Süreleri”, Prof. Dr. Sarper Süzek’e Armağan, C. I, İstanbul 2011. (2011). KURUCU, Oğuz, İş Süreleri-Dinlenmeler-Fazla Çalışma, Ankara 1987. (1987). MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi/ASTARLI, Hamdi, İş Hukuku, 4. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara 2011. (2011). MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi/ASTARLI, Hamdi/BAYSAL, Ulaş, İş Hukuku, 5. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara 2012. (2012). MOLLAMAHMUTOĞLU, Hamdi/ASTARLI, Hamdi/BAYSAL, Ulaş, İş Hukuku Ders Kitabı, Cilt 1: Bireysel İş Hukuku, Gözden Geçirilmiş 3. Baskı, Lykeion Yayınları, Ankara 2019. (2019). NARMANLIOĞLU, Ünal, İş Hukuku, Ferdi İş İlişkileri I, İzmir 2012. (2012). OKUR, Zeki, “Mevsimlik İşlerde Yıllık Ücretli İzin”, Kamu-İş, C. 10, S. 2, 2008. (2008). ÖZBUDUN, Ergun, Türk Anayasa Hukuku, Ankara 1998. (1998). ÖZEVREN, Mina, İşletmelerde Çalışma Saatleri Programları ve Marmara Bölgesindeki Uygulama, İstanbul 1987. (1987). ÖZVERİ, Murat, “Yıllık Ücretli İzin Hakkı ve Yargı Kararları”, Legal İHSGHD, S. 15, 2007. (2007). SOYER, Ö. Polat, “Avrupa Birliğinde İş Süresi ve Dinlenme Hakları”, Avrupa Birliğinin Sosyal Politikaları ve Türkiye Semineri, Ölüdeniz-Fethiye, 16-19 Mayıs 1997, Ankara 1997. (1997). SÜMER, Haluk Hadi, İş Hukuku, 16. Bası, Konya 2011. (2011). SÜZEK, Sarper, İş Hukuku (Genel Esaslar-Bireysel İş Hukuku), Yenilenmiş 18. Baskı, Beta Basım Yayın Dağıtım A.Ş., İstanbul 2019. (2019). SÜZEK, Sarper, İş Hukuku, 7. Bası, Beta Basım Yayın Dağıtım A.Ş., İstanbul 2011. (2011). TANÖR, Bülent, Anayasa Hukukunda Sosyal Haklar, Ankara 1976. (1976). TAŞKENT, Savaş, “Mevsim ve Kampanya İşleri”, İBD, S. 11/12, Kasım-Aralık 1976. (1976). TITMAN, Barry/ CAMP, Peter, Individual Employment Law, Third Edition, London 1989. (1989). TUNCAY, A. Can, İş Sözleşmesinin Türleri ve Yeni İstihdam Biçimleri; Yeni İş Yasası Sempozyumu, İstanbul Barosu Çalışma Hukuku Komisyonu, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukukuna İlişkin Sorunlar ve Çözüm Önerileri 2003 Yılı Toplantısı: 2, İstanbul Barosu Yayınları, İstanbul 2003. (2003). TUNÇOMAĞ, Kenan, Türk İş Hukuku, C. I, İstanbul 1979. (1979). UNÇOMAĞ, Kenan/CENTEL, Tankut, İş Hukukunun Esasları, 5. Bası, İstanbul 2008. (2008). UZUN, Bekir, “4857 Sayılı İş Yasası ve Yıllık Ücretli İzin Yönetmeliği ile Getirilen Düzenlemeler Işığında Yıllık Ücretli İzin”, Mercek, Nisan 2004. (2004). WHINCUP, Micheal, Modern Employment Law, A Guide to Job Security and Safety, Eight Edition, 1995. (1995)