Bu çalışmadaHatay ve Şanlıurfa illerinde buğday verimi üzerinde etkili olan değişkenlerincelenmiştir. Her iki bölge için buğday veriminde etkili olabileceği düşünülenekoloji dışı 14 açıklayıcı değişken modelde kullanılmıştır. Modelde birimalandaki buğday veriminin düşük veya yüksek olması bağımlı değişken olarak yeralmıştır. Örneklemeyle belirlenen 159 üreticiye ait verilerin binary lojistikregresyon ile analiziyle verimde etkili olan değişkenler belirlenmiştir. Sonuçlariki bölgede buğday veriminde ekolojik faktörlerle birlikte, girdi kullanımdüzeyinin ve yetiştirme dönemi uygulamalarının etkili olduğunu göstermiştir. Hatayilinde buğday verimi üzerinde sulama ve gübre miktarının etkisi önemlibulunurken, Şanlıurfa ilinde sulama yapılması, gübre miktarı ve üretici yaşınınartması önemli değişkenler olarak belirlenmiştir. Buğday üretiminde birimalandaki verimi artırmak için, üreticilerin girdi kullanımı, uygulama zamanı veyöntemleri konusunda eğitilmesi önemlidir. Ayrıca en uygun girdi miktarı ve uygulamayöntemlerinin bölgesel düzeyde belirlenerek, üretici düzeyinde yaygınlaştırılmasıyararlı olacaktır.
In this study, the variables affecting wheat yield in Hatay and Şanlıurfa provinces were examined. For both regions, 14 non-ecological explanatory variables considered effective in wheat yield were used in the model. In the model, the wheat yield in the unit area was dependent variable as low or high level. The data of 159 producers determined by sampling were analyzed by binary logistic regression, and the variables that effective in efficiency were determined. The results show that wheat yield in the two regions with ecological factors, input use level and cultivation period practices were determined to be effective. While the effect of irrigation and fertilizer amount on wheat yield in Hatay province was significant, irrigation, amount of fertilizer and increase of producer age were determined as important variables in Şanlıurfa province. Wheat production in order to increase the yield per unit area, it is important that farmers be trained in the use of inputs, time and methods of implementation. Also determined at regional level most appropriate input amount and method of applications, dissemination will be useful at the producer level.