Bu makale, Konya’nın Doğanhisar ilçesinde bulunarak Akşehir Nasreddin Hoca Arkeoloji ve Etnografya Müzesi’ne (Env. No. 578) teslim edilen, Aslanlar arasında Daniel sahnesinin kabartma olarak işlendiği kireç taşı malzemeden yapılmış paye başlığını bilimsel açıdan incelemektedir. Abaküs kısmı 63 x 22.5 cm ölçülerindeki eserin ön yüzünde, orans (dua) duruşunda, çıplak ve Frig başlığı takmış olarak cepheden betimlenen Daniel figürü ile iki yanında asimetrik ve itaatkâr pozisyonda aslanlar yer almaktadır. Kabartma tekniği derin işlenmiş figürler alçak/yarı yüksek kabartma kategorisindedir. Daniel figürünün yüzünün iki yanındaki Grekçe “ΔΑΝ-Ι-ΗΛ” yazıtı eserin kimliğini kesinleştirmektedir. İkonografik olarak, Daniel’in aslanlar ininde kurtuluşu teması, Erken Hristiyanlık’tan itibaren ilahi inayet, iman gücü ve dirilişin sembolü olarak yaygın kabul görmüştür. Daniel’in çıplak ve orans duruşunda tasviri, bir yandan dirilişi öncelerken, diğer yandan çile çekme sonrası kurtuluş inancını yansıtır. Makale, Daniel'in çıplak ve lüks giysili betimleme varyantlarını, bunların Hristiyan dünyasındaki bölgesel dağılımı (katakomplar/kiliseler) ve anlam farklılıklarını tartışır. Tarihlendirme bağlamında, eserin bulunduğu Akşehir’in (Philomelion), Bizans Dönemi’nde stratejik bir piskoposluk merkezi olması ve Daniel ikonografisinin 3. yüzyıldan itibaren tüm Hristiyan dünyasında, Anadolu’da ise en erken Sardis Sinagogu’nda (5. yüzyıl) görülmesi, eserin Bizans Dönemi taş süsleme geleneği içinde 4.-5. tarihlendirilmesi için güçlü veriler sunar. Bu paye başlığı, Anadolu’daki Daniel ikonografisi literatürüne önemli bir bölgesel katkı sunmaktadır. Anahtar Kelimeler: Akşehir Müzesi, Daniel ve Aslanlar, Bizans Sanatı, İkonografi, Başlık,
This article presents a scholarly analysis of a capital made of limestone, featuring the relief carving of Daniel among the Lions, which was discovered in the Doğanhisar district of Konya and subsequently delivered to the Akşehir Nasreddin Hoca Archaeology and Ethnography Museum (Inv. No. 578). The capital, with an abacus measuring 63 x 22.5 cm, depicts the figure of Daniel on its front face. Daniel is portrayed frontally, in the orant (prayer) posture, nude, and wearing a Phrygian cap. Flanking him are two lions, rendered symmetrically in submissive and obedient positions. The deeply incised figures, executed in relief technique, fall into the category of low/semi-high relief. The Greek inscription “ΔΑΝ-Ι-ΗΛ” placed on either side of Daniel’s face definitively confirms the identity of the subject. Iconographically, the theme of Daniel’s salvation in the lions' den has been widely accepted since the Early Christian period as a symbol of Divine Providence, the power of faith, and resurrection. Daniel's depiction as nude and in the orant posture simultaneously anticipates resurrection and reflects the belief in salvation following ordeal/suffering. The article discusses the variants in Daniel's depiction—nude versus luxuriously clothed—along with their regional distribution within the Christian world (e.g., catacombs/churches) and their different semantic implications. In terms of dating, the strategic significance of Akşehir (ancient Philomelion) as an Episcopal center during the Byzantine period, coupled with the fact that Daniel iconography appears throughout the Christian world from the 3th century onward (with its earliest known example in Anatolia being the Sardis Synagogue in the 5th century), the evidence strongly suggests a dating to the 4th–5th century within the tradition of Byzantine stone carving. This capital thus constitutes a significant regional contribution to the literature on Daniel iconography in Anatolia. Keywords: Akşehir Museum, Byzantine Art, Capital, Daniel and Lions, İconography,