Abowd, J.M., Kramarz, F. ve Margolis, D.N. (1999). Minimum wages and employment in France and the United States. NBER Working Paper Series. 6996. 1-30.
Addison, J.T., Blackburn, M. ve Cotti, C.D. (2011). Minimum Wage Increases in a Soft U.S. Economy. Reihe Okonomie Economics Series. 273. 1-40.
Aktaş, A. (2018). Asgari ücret ver, bir kısmını geri al! [https://www.dunya.com/kose-yazisi/asgari-ucret-ver-bir-kismini-geri-al/398115]. (Erişim: 10 Eylül 2018).
Ateş, H. (2016). Uyanık patronlar 300 TL’ye göz dikti [https://www.sabah.com.tr/ekonomi/2016/04/16/uyanik-patronlar-300-tlye-goz-dikti]. (Erişim:11 Eylül 2018).
Card, D. ve Kreuger, A. (1995). Myth and Measurement: The New Economics of the Minimum Wage. New Jersey: Princeton University Press.
Currie, J. ve Fallick, B. (1996). The Minimum Wage and the Employment of Youth: Evidence from the NLSY. Journal of Human Resources. 31(2). 404-428.
Dickens, R., Machin, S. ve Manning, A. (1999). The Effects of Minimum Wages on Employment: Theory and Evidence from Britain. Journal of Labor Economics. 17. 1-22.
Disk-Ar (Disk Araştırma Dairesi) (2017). Asgari Ücret Raporu. Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu. İstanbul.
Disk-Ar (Disk Araştırma Dairesi) (2018). Asgari Ücret Gerçeği 2019 Raporu. Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu. İstanbul.
Doeringer, P.,B. ve M.,J. Piore (1970). Internal Labor Markets and Manpower Analysis. USA. Department of Labor: Eric. 1-344.
Dube, A., Lester, T.W. ve Reich, M. 2010. Minimum Wage Effects Across State Borders: Estimates Using Contiguous Counties. The Review of Economics ans Statistics. 92(4). 945-964.
Gunderson, M. (2005). Le Salaire Minimum au Canada: Théorie, Données et Orientations. Préparé Pour La Commision Sur L’examen Des Normes du Travail Fédérales. 1-70.
Hak-İş (Hak İşçi Sendikaları Konfederasyonu) (2018).Yayın Organı. Sayı 16. Ankara.
Koç, A. (2016). Türkiye’de 1980 Sonrasının Politik İktisadı Bağlamında Asgari Ücret Analizi. Çalışma ve Toplum. 2016/3. 1387-1408.
Korkmaz, A. (2004). Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Türkiye’de Asgari Ücret:1951-2003. Kocaeli Üniversitesi SBE Dergisi. 2004(1). s.53-69.
Korkmaz, A. ve Avsallı, B. (2012). Türkiye’de Asgari Ücretin Hukuksal Yönü. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi. 4(2). 151-162.
Kutal, M. (1969). Teorik Esasları ve Tatbikatı Bakımından Asgari Ücret. İstanbul Üniversitesi Yayını. İstanbul.
Maloney W.F. ve Mendez J.N. (2003). Measuring the Impact of Minimum Wage, Evidence from Latin America. NBER Papers. 109-130.
Metcalf, D. (2007). Why has the British National Minimum Wage Had Little or No Impact on employment?, CEP Discussion Paper. 781. 1-88.
Neumark, D. ve Wascher W.L. (1992). Employment Effects of Minimum and Subminimum Wages: Panel Data on State Minimum Wage Laws. Industrial and Labor Relations Review. 46(1). 55-81.
Neumark, D. ve Wascher, W.L. (2008). Minimum Wages.Cambridge. MA: The MIT Press.
OCDE (1998). Perspectives de l’emploi de l’OCDE. 1998. Editions OCDE.
OCDE (2008). Perspectives de l’emploi de l’OCDE. Paris: Editions OCDE.
Abowd, J.M., Kramarz, F. ve Margolis, D.N. (1999). Minimum wages and employment in France and the United States. NBER Working Paper Series. 6996. 1-30.
Addison, J.T., Blackburn, M. ve Cotti, C.D. (2011). Minimum Wage Increases in a Soft U.S. Economy. Reihe Okonomie Economics Series. 273. 1-40.
Aktaş, A. (2018). Asgari ücret ver, bir kısmını geri al! [https://www.dunya.com/kose-yazisi/asgari-ucret-ver-bir-kismini-geri-al/398115]. (Erişim: 10 Eylül 2018).
Ateş, H. (2016). Uyanık patronlar 300 TL’ye göz dikti [https://www.sabah.com.tr/ekonomi/2016/04/16/uyanik-patronlar-300-tlye-goz-dikti]. (Erişim:11 Eylül 2018).
Card, D. ve Kreuger, A. (1995). Myth and Measurement: The New Economics of the Minimum Wage. New Jersey: Princeton University Press.
Currie, J. ve Fallick, B. (1996). The Minimum Wage and the Employment of Youth: Evidence from the NLSY. Journal of Human Resources. 31(2). 404-428.
Dickens, R., Machin, S. ve Manning, A. (1999). The Effects of Minimum Wages on Employment: Theory and Evidence from Britain. Journal of Labor Economics. 17. 1-22.
Disk-Ar (Disk Araştırma Dairesi) (2017). Asgari Ücret Raporu. Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu. İstanbul.
Disk-Ar (Disk Araştırma Dairesi) (2018). Asgari Ücret Gerçeği 2019 Raporu. Türkiye Devrimci İşçi Sendikaları Konfederasyonu. İstanbul.
Doeringer, P.,B. ve M.,J. Piore (1970). Internal Labor Markets and Manpower Analysis. USA. Department of Labor: Eric. 1-344.
Dube, A., Lester, T.W. ve Reich, M. 2010. Minimum Wage Effects Across State Borders: Estimates Using Contiguous Counties. The Review of Economics ans Statistics. 92(4). 945-964.
Gunderson, M. (2005). Le Salaire Minimum au Canada: Théorie, Données et Orientations. Préparé Pour La Commision Sur L’examen Des Normes du Travail Fédérales. 1-70.
Hak-İş (Hak İşçi Sendikaları Konfederasyonu) (2018).Yayın Organı. Sayı 16. Ankara.
Koç, A. (2016). Türkiye’de 1980 Sonrasının Politik İktisadı Bağlamında Asgari Ücret Analizi. Çalışma ve Toplum. 2016/3. 1387-1408.
Korkmaz, A. (2004). Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Türkiye’de Asgari Ücret:1951-2003. Kocaeli Üniversitesi SBE Dergisi. 2004(1). s.53-69.
Korkmaz, A. ve Avsallı, B. (2012). Türkiye’de Asgari Ücretin Hukuksal Yönü. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi. 4(2). 151-162.
Kutal, M. (1969). Teorik Esasları ve Tatbikatı Bakımından Asgari Ücret. İstanbul Üniversitesi Yayını. İstanbul.
Maloney W.F. ve Mendez J.N. (2003). Measuring the Impact of Minimum Wage, Evidence from Latin America. NBER Papers. 109-130.
Metcalf, D. (2007). Why has the British National Minimum Wage Had Little or No Impact on employment?, CEP Discussion Paper. 781. 1-88.
Neumark, D. ve Wascher W.L. (1992). Employment Effects of Minimum and Subminimum Wages: Panel Data on State Minimum Wage Laws. Industrial and Labor Relations Review. 46(1). 55-81.
Neumark, D. ve Wascher, W.L. (2008). Minimum Wages.Cambridge. MA: The MIT Press.
OCDE (1998). Perspectives de l’emploi de l’OCDE. 1998. Editions OCDE.
OCDE (2008). Perspectives de l’emploi de l’OCDE. Paris: Editions OCDE.
Aslan, G. (2019). Türkiye’de Asgari Ücretli Çalışan Sayısı ve Ücret Seviyelerinin Değişimi (2003-2017 Hanehalkı İşgücü Anketleri Veri Analizi). Sosyal Güvenlik Dergisi, 9(1), 141-159. https://doi.org/10.32331/sgd.582665