Bu çalışmada Murat Gülsoy’un Tanrı Beni Görüyor mu? kitabındaki oniki öykü, postmodern edebiyatın özellikleri göz önüne alınarak eser merkezliincelenmektedir. On dokuz öykü arasından seçilen ve kitaptaki sıralamaya göreincelenen on iki öykünün seçimindeki öncelikli kriter, anlatılarda postmodernunsurların özellikle ağır basmasıdır. Gülsoy, söz konusu öykülerde postmodernteknikleri kullanarak gerçekçi sanatla izleyicisinin nasıl bir yanılsama içindeolduğunu gözler önüne serer. Öykü olduğunu fark ettiren, bunu özelliklevurgulayan metinler, postmodernanlayışın insani öze ulaşmak için gerçekliğe açtığı savaşın araçlarıdır.Öykülerde kullanılan sıra dışı teknikler, dil oyunları, öykülerin mantıklarınınkendi içinde belirlenmesi, varsayımlara bağlı kalınmaması, herhangi bir kuralçerçevesinde yazma eyleminin gerçekleştirilmemesi, meşrulaştırma gayesiningüdülmemesi, diğer sanatlarla iç içe geçmişlik, kahramanların ruhsal halleripostmodern edebiyatın özellikleridir.
In this work, the twelve stories in Murat Gülsoy’s Tanrı Beni Görüyor mu? are examined work centred by considering thecharacteristics of postmodern literature. The main elements of postmodernliterature are the predominant features of the stories. Gülsoy reveals how anillusion of a realistic artistic viewer is based on the use of techniques. Thetexts that emphasize this, noting that they are a story are instruments of postmodernunderstanding struggle with reality. The analysed stories are included in the studyaccording to the order of the book. The unusual techniques used in narratives,language games, the determination of the logic of the stories, the failure toadhere to the assumptions, the lack of writing in any rules, the not being ableto legitimize, the intertwining with other arts and the heroic states of theheroes are characteristics of postmodern literature.