The Development of Acid-Base Self-Efficacy Perception Scale and the Investigation of Pre-Service Science Teachers’ Self-Efficacy Perceptions on Acid-Base

Abstract

It’s believed that determining the teachers’ perception of self-efficacy regarding related to science/chemistry subjects in classes is important. Studies about teachers’ perceived self-efficacy related to a particular chemistry topic need to carry out.. The aim of this study is to develop “Acid-Base Self-Efficacy Perception Scale (ABSPS)’’ and to investigate the level of pre-service science teachers’ self-efficacy perceptions on acid-base topic in terms of various variables (gender, grade, the type of high schools graduated and achievement at General Chemistry II lesson). Survey method was used. The sample of the study consists of 982 pre-service science teachers at eight different state universities. ABSPS, a five-point likert type, consists of two dimensions, developed in the study was used as the data collection tool. The dimensions of ABSPS were determined by exploratory factor analysis and confirmatory factor analysis. Reliability coefficient Cronbach's Alpha of ABSPS was 0.823. The results show that pre-service science teachers’ self-efficacy perceptions on acid-base topic vary in terms of gender, grade and “General Chemistry II” course scores. But, another results show that there were no significant differences pre-service teachers’ self-efficacy perceptions in terms of graduated high school type. Studies which are examining self-efficacy related to Chemistry topics would contribute to the literature in order to develop pre-service teachers’ self-efficacy perception related to chemistry topics.

Keywords

• Self-Efficacy Perception,Acid-Base,Scale Development,Pre-service Science Teacher

Asit-Baz Konusuna Yönelik Öz-Yeterlik Algı Ölçeğinin Geliştirilmesi ve Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Asit-Baz Öz-yeterlik Algılarının İncelenmesi

Öz

Öğretmenlerin sınıftaki fen konularıyla ilişkili öz-yeterlik algılarının belirlenmesi önemlidir. Belirli kimya konularıyla ilişkili öğretmenlerin öz yeterlik algısını ortaya çıkaran çalışmaların yapılması gerekir. Bu çalışmanın amacı “Asit-Baz Konusuna Yönelik Öz-Yeterlik Algı Ölçeği” nin (ABÖAÖ) geliştirilmesi ve fen bilgisi öğretmen adaylarının asit-baz konusuna yönelik öz-yeterlik algılarının çeşitli değişkenler (Cinsiyet, sınıf düzeyi, mezun olunan lise türü, Genel kimya-II ders başarısı) açısından incelenmesidir. Tarama yönteminin kullanıldığı bu çalışmanın örneklemini dokuz farklı üniversiteden 982 fen bilimleri öğretmen adayı oluşturmaktadır. Bu çalışmada geliştirilen, beşli likert tipi olan ve 14 maddeden oluşan iki faktörlü ABÖAÖ veri toplama aracı olarak kullanıldı. ABÖAÖ’nün boyutlarının belirlenmesinde açımlayıcı ve doğrulayıcı faktör analizleri uygulanmıştır. Cronbach's Alpha güvenirlik katsayısı 0.823 olarak belirlenmiştir. Araştırma sonuçları fen bilimleri öğretmen adaylarının asit-baz konusundaki öz-yeterlik algı düzeylerinin cinsiyet, sınıf düzeyi ve “Genel Kimya-II” dersi başarı düzeyine göre değiştiğini göstermektedir. Fakat öğretmen adaylarının öz yeterlik algılarının mezun olunan lise türü açısından değişmediği ortaya çıkmıştır. Öğretmen adaylarının kimya ile ilgili öz-yeterlik algılarını geliştirmek için kimya konularına yönelik öz yeterliği araştıran çalışmalar yapılması alana katkı sağlayacaktır. 

Anahtar Kelimeler

• Öz-Yeterlik Algısı,Asit-Baz,Ölçek Geliştirme,Fen Bilgisi Öğretmen Adayı

References

1. Akkoyunlu, B. ve Orhan, F. (2003). Bilgisayar ve öğretim teknolojileri eğitimi (BÖTE) bölümü öğrencilerinin bilgisayar kullanma öz yeterlik inancı ile demografik özellikleri arasındaki ilişki. The Turkish Online Journal of Educational Technology 2(3), 11-20.
2. Aydın, N. (2008). “Sınıf Öğretmeni Adaylarının ve Öğretmenlerinin Çevre Eğitimine Yönelik Öz-yeterlik İnançları Üzerine Sınıf Düzeyi, Kıdem ve Değer Yönelimlerinin Etkisi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Adnan Menderes Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
3. Bandura, A. (1977). Self-efficacy: toward a unifying theory of behavioral change. Psychological Review, 84(2), 191.
4. Bandura, A. (1986). The explanatory and predictive scope of self-efficacy theory. Journal of social and clinical psychology, 4(3), 359-373.
5. Bandura, A. (1989). Self-regulation of motivation and action through internal standards and goal system, in: Pervin, L.A. (Ed.), Goal Concepts in Personality and Social Psychology Hillsdale, NJ: Erlbaum. pp. 19-85.
6. Bandura, A. (1997). Self efficacy: the exercise of control. New York: Freeman.
7. Bong, M. (1995). “Epistemological Beliefs And Generalizability of Self-Efficacy: Implications For İnstructional Design”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, University of Southern California, California.
8. Britner, L. S. ve Pajares, F. (2001). Self-efficacy beliefs, motivation, race, and gender in middle school science. University Journal of Women and Minorities in Science andEngineering. 7, 271-285.

9. Bryman, A. ve Cramer, D., (2001). Quantitative data analysis with spss release 10 for windows. New York: Routledge.
10. Buldur, S. (2009). “Fen Bilgisi Öğretmen Adaylarının Alternatif Ölçme ve Değerlendirme Yaklaşımlarına Yönelik Okuryazarlık ve Öz Yeterlik Düzeylerinin Geliştirilmesi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Cumhuriyet Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü.
11. Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. Ankara: Pegem A Yayıncılık.
12. Çetin, B. (2008). Fen bilgisi öğretimi dersinin sınıf öğretmenliği anabilim dalı 3. sınıf öğrencilerinin fen öğretimindeki öz-yeterlik inançlarına etkisi. Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 10(2), 55-71.
13. Deniş, H. ve Genç, H. (2010). Fen bilgisi öğretmen adaylarının öz-yeterlik inançlari ve çoklu zeka alanları. e-Journal of New World Sciences Academy Education Sciences, 5(3), 775-791.
14. DeVon, H. A., Block, M. E., Moyle‐Wright, P., Ernst, D. M., Hayden, S. J., Lazzara, D. J. ve Kostas‐Polston, E. (2007). A psychometric toolbox for testing validity and reliability. Journal of Nursing Scholarship, 39(2), 155-164.
15. Ekici, G. (2005). Biyoloji öz-yeterlik ölçeğinin geçerlik ve güvenirliği. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 29, 85-94.
16. Ekici, G. (2012). Sınıf yönetimi dersinin öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi. Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 98-110.
17. Elias, R. Z. (2008). Anti-intellectual attitudes and academic self-efficacy among business students. Journal of Education for Business,84(2),110-117.
18. Fettahlıoğlu, P., Güven, E., İnce Aka, E., Sert Çıbık, A. ve Aydoğdu, M., (2011). Fen bilgisi öğretmen adaylarının fen öğretimine yönelik öz-yeterlik inançlarının akademik başarı üzerine etkisi. Kırşehir Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 159-175.
19. Fırat Durdukoca, Ş. (2010). Sınıf öğretmeni adaylarının akademik özyeterlik algılarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 10(1), 69-77.
20. Gravetter, F. J. ve Wallnau, L. B. (2016). Statistics for the behavioral sciences. Cengage Learning.
21. Gürbüzoğlu Yalmancı, S. ve Aydın, S., (2014). Fen bilgisi öğretmen adaylarının akademik öz-yeterlik algılarının incelenmesi. e–Kafkas Eğitim Araştırmaları Dergisi, 1(1), 60-66.
22. Gürlen, E. (2011). Probleme dayalı öğrenmenin öğrenme ürünlerine, problem çözme becerisine, öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 40(40).
23. Hızlıok, A. (2012). “İlköğretim Birinci Kademe 4. Sınıf Fen ve Teknoloji Dersinde Uygulanan Bilimsel Süreç Becerileri Temelli Etkinliklerin Öğrencilerin Fen ve Teknoloji Özyeterliklerine ve Akademik Başarılarına Etkisi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
24. Hooper, D., Coughlan, J. ve Mullen, M.R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. The Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.
25. Hu, L. T. ve Bentler, P. M. (1999). Cut off criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. A Multidisciplinary Journal, 6(1), 1-55.
26. İlhan, N., Doğan Y. ve Çiçek, Ö. (2015). Fen bilimleri öğretmen adaylarının “özel öğretim yöntemleri” dersindeki yaşam temelli öğretim uygulamaları. Bartın Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(2), 666-681.
27. Karaduman, B. ve Emrahoğlu, N. (2011). Sınıf öğretmeni adaylarının bazı değişkenler açısından fen öğretimi öz-yeterlik inanç düzeylerinin ve sonuç beklentilerinin incelenmesi üzerine bir araştırma. Türk Fen Eğitimi Dergisi, 8(3), 69-79.
28. Karamustafaoğlu, O., Uluçınar Sağır, Ş. ve Özkan, M. (2012).“Öğretmen Adaylarının Fen Öğretimine Yönelik Öz-Yeterlik İnançları”, X. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiri Özetleri Kitabı, Niğde.
29. Karasar, N. (2006). Bilimsel araştırma yöntemi (9. bask.). Ankara: Nobel Yayınları.
30. Kayhan Yardımcı, F.(2007). “İlköğretim Öğrencilerinde Algılanan Sosyal Destek İle Öz-Yeterlik İlişkisi ve Etkileyen Değişkenlerin İncelenmesi”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Ege Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü.
31. Kemp, S. D. (2011)“Academic self-efficacy and middle school students: A study of advisory class teaching strategies and academic self-efficacy”, Yayınlanmamış Doktora Tezi, La Sierra University, California.
32. Klem, L. (2000). Structural equation modeling. in: L.G. Grimm, P.R. Yarnold (Eds.), Reading and Understanding More Multivariate Statistics. American Psychological Association, Washington, DC, pp. 227-260.
33. Köseoğlu, P. (2010). Biyoloji eğitiminde birleştirme tekniği temelli öğretimin akademik başarı, özyeterlik ve tutuma etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 39, 144-254.
34. Lee, E. E. (2003). “Cultural Mistrust, University Alienation, Academic Self-Efficacy and Academic Help Seeking in African American College Students”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, University of Nebraska, Lincoln.
35. MEB, (2013). http://www.meb.gov.tr/2014-2015-egitim-ogretim-yili-elektronik-ortamda-hizmete-sunulan-ilk-ve-orta-ogretim-ders-kitaplari/duyuru/7013 (Erişim Tarihi: Mart 2015).
36. Morgil, İ., Yılmaz, A. ve Cingör, N. (2002).“Fen eğitiminde çevre ve çevre koruma projesi hazırlamasına yönelik çalışma”, V. Ulusal Fen bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi Bildiriler Kitabı. 45, Ankara.
37. O'Leary, M. (2005). “A Comparison of Female and Male Teacher's Self-efficacy in Science and a Comparison of Science Motivation Beliefs in Students with High Science Self-efficacy vs. Low Science Self-efficacy Teachers”, Doktora Tezi, Kean University, New Jersey.
38. Özdamar, K. (2013). Paket programlar ile istatistiksel veri analizi. Eskişehir: Kaan Kitabevi, Özdemir, S. M. (2008). Sınıf öğretmeni adaylarının öğretim sürecine ilişkin öz-yeterlik inançlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 14(2), 277-306.
39. Özenoğlu Kiremit, H. ve Gökler, İ. (2010). Fen bilgisi öğretmenliği öğrencilerinin biyoloji öğretimi ile ilgili öz-yeterlik inançlarının karşılaştırılması. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 27(27), 41-54.
40. Özenoğlu Kiremit, H. (2006). “Fen Bilgisi Öğretmenliği Öğrencilerinin Biyoloji ile İlgili Öz-Yeterlik İnançlarının Karşılaştırılması”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
41. Sağır, S. U. ve Bertiz, H. (2016). Fen bilimleri öğretmenliği öğrencileri ve pedagojik formasyon fen grubu öğrencilerinin yansıtıcı düşünme becerilerinin karşılaştırılması. Bartin Üniversitesi Egitim Fakültesi Dergisi, 5(2), 385.
42. Satıcı, S. A. (2013). “Üniversite Öğrencilerinin Akademik Öz-Yeterliklerinin Çeşitli Değişkenler Açısından İncelenmesi”. Yüksek Lisans Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
43. Schunk, D. H. ve Pajares, F. (2001). The development of academic self-efficacy, in: A. Wigfield, J. Eccles (Eds.), Development of Achievement Motivation. San Diego: Academic Press, Inc. pp. 15-31.
44. Sezgin Saf, A. (2011). “Ortaöğretim 9. Sınıf Öğrencilerinin Kimya Dersine İlişkin Tutum, Motivasyon ve Öz Yeterlik Algılarının Çeşitli Değişkenler ile İncelenmesi”. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
45. Shultz, D. P. ve Shultz, S.E. (2007). Modern psikoloji tarihi. (Çev: Aslay, Y.). İstanbul: Kaknüs Yayınları.
46. Smist, M. J. (1993). “General Chemistry and Self Efficacy”, Paper presented at the National Meeting of the American Chemical Society, Ağustos.
47. Tabachnick, B. G. ve Fidell, L. S.(2001). Using multivariate statistics. New York. MA: Allyn & Bacon.
48. Tavşancıl, E. (2014). Tutumların ölçülmesi ve spss ile veri analizi (5. Baskı). Nobel Akademik Yayıncılık, Ankara.
49. Tschannen-Moran, M., Hoy, A. W. ve Hoy, W. K. (1998). Teacher efficacy: Its meaning and measure. Review of Educational Research, 68, 202–248.
50. Wuebbels, A. L. (2006). “The Development of a Social Emotional and Academic Self-Efficacy Curriculum for Sixth Grade Adolescent Students”. Yayınlanmamış Doktora Tezi, School of Saint Louis University, Missouri.
51. Yıldız, V. G., Yıldırım, A. ve İlhan, N. (2006). Üniversite kimya öğrencilerinin asitler ve bazlar hakkındaki bilgilerini günlük hayatla ilişkilendirebilme düzeyleri. VII. Ulusal Fen Bilimleri ve Matematik Eğitimi Kongresi, Gazi Üniversitesi, Eylül 7-9, Ankara.