Deyimler; dilin söz varlığını, kültürel birikimini ve toplumsal değer yargılarını somutlaştıran kalıplaşmış dilsel yapılardır. Genellikle mecaz anlam taşıyan bu kalıplaşmış yapılar hem konuşma hem de yazı dilinde kullanılarak anlatılmak istenilen ifadeye derinlik katmaktadır. Deyimler, toplumların yaşayışlarını, gelenek, görenek, inanç ve dünya görüşlerini dilsel boyutta yansıtarak kuşaktan kuşağa aktarılmasını sağlayan kültürel bir bellek ve miras konumunda yer almaktadır. Anlatıma derinlik, canlılık ve güç kazandıran deyimler, söz varlığının temel bileşenlerinden biridir. Bu çalışmada, deyim sözlüklerinde akrabalık adlarının kullanımı ve bu kullanımların kültürel, sosyal ve dil bilimsel yansımalarını ortaya koymak amaçlanmıştır. Nitel araştırma yöntemlerinden doküman analizine dayanarak farklı deyim sözlüklerinden derlenen veriler ışığında; ana, baba, kardeş, çocuk, evlât, gelin, görümce, güvey/damat gibi akrabalık adlarının deyimlerdeki bağlamları, metaforik ve mecazi kullanımları analiz edilmeye çalışılmıştır. Bu inceleme sonucunda, deyim sözlüklerinde geçen akrabalık adlarının, toplum yapısını ve değer yargılarını yansıtan önemli dilsel göstergeler olduğu anlaşılmıştır. Deyim sözlüklerindeki örneklerden yola çıkarak, akrabalık adlarının genellikle mecaz anlamlarda kullanıldığı, otorite, koruyuculuk, toplumsal cinsiyet rolleri, karakter özellikleri, davranış biçimleri ve yaşam deneyimleriyle ilişkilendirildiği görülmüştür. Bu kullanımlar, Türk toplumunun akrabalık ilişkilerine verdiği önemi, aile içi hiyerarşiyi ortaya koymaktadır. Tespit edilen bu dilsel veriler, akrabalık kavramının deyimlerdeki çok boyutlu anlamlarını açığa çıkarmakta ve deyimlerin sadece dilin bir parçası değil, aynı zamanda toplumsal kimliğin ve kültürel belleğin bir aynası olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak bu çalışma, deyimlerin anlamsal zenginliğinin toplumsal dinamiklerle olan güçlü bağını ve Türk dilinin kültürel derinliğini ortaya koymaktadır.
Idioms are fossilized linguistic structures that embody a language’s lexicon, cultural accumulation, and societal value judgments. Typically bearing figurative meanings, idioms contribute depth and expressiveness to both spoken and written discourse. Serving as a cultural memory that transmits collective experiences and worldviews across generations, idioms constitute one of the fundamental components of linguistic expression. This study aims to reveal the use of kinship terms in idom dictionaries and cultural, social, and linguistic reflections of these usages. Baed on document analysis -one of the qualitative research methodsdata compiled from various idiom dictionaries were analyzed to examine the contexts, metaphorical implications, and figurative uses of kinship terms such as mother, father, sibling, child, daughter-in-law, sister-in-law. The findings demonstrate the richness and cultural depth of the Turkish language. Kinship terms function as significant linguistic markers reflecting social structure and cultural values. The examined idioms show that kinship terms are predominantly used in metaphorical or extended senses, associated with authority, protection, gender roles, character traits, behavioral patterns, and life experiences. These uses reveal the importance attributed to kinship relations in Turkish society and highlight hierarchical structures within the family. Overall, the linguistic data illustrate the multidimensional meanings of kinship concepts in idioms and show that idioms are not merely linguistic items but also mirrors of social identity and cultural memory. In conclusion, this study highlights the strong connection between the semantic richness of idioms and social dynamics, as well as the cultural depth of the Turkish language.